Μη μιλάς

25.08.2014

 

 

Μη μιλάς

Μη μιλάς μην τολμάς

μια χαρά βράζεις στο σιωπηλό σου το ζουμί 

και αγκομαχάς

τι θέλεις τώρα και πας και τα χαλάς.

 

Τι έχεις λέει;; αντιρρήσεις, διαφωνίες;;

ναι μας έχεις και αφραγκίες.

 

Γι αυτό κάτσε εκεί καλά

με τα ξεροκόμματα

που τα πετούν τα αφεντικά

για να κρατούν τα στόματα κλειστά.

 

Κι αν σου δόθηκε η ευκαιρία

δύο πανάθεμα κι όχι μόνο μία

στον αγύριστο να πάνε

κοίτα αυτοί δεν σε ξεχνάνε

και θα λάβεις και "εύφημη μνεία"

γιατί την έκανες τουμπέκα

μη σου φύγει το "αλά μπρατσέτα".

 

Έτσι νόμιζες καημένε κι έδωσες κι άλλη ευκαιρία 

τη φυλακή σου να επεκτείνουν

κι εκεί μέσα να σε κλείνουν.

 

Αν τολμάς πες τους το τώρα

πως ήρθε και για σένα η ώρα

να μιλήσεις, να φωνάξεις

μια και δυο να τους πατάξεις

πρόσεξε μόνο τι θα πεις ...

είναι ανοιχτά τα σύνορα της φυλακής......

 

_

της Άννας Ρουμελιώτη

Η φωτογραφία είναι πνευματική ιδιοκτησία της  Άννας Ρουμελιώτη.

Διατίθεται με άδεια Creative Commons, όπως παρακάτω

cc

[Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 3.0 Ελλάδα]

(CC BY-NC-SA 3.0 GR)

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Βαγγέλης Τσερεμέγκλης

    Τα σύνορα της φυλακής είναι ανοιχτά, ποιος όμως κατάφερε να κάνει φυλακή το μυαλό; Να το κλείσει σε σύνορα; Να χτίσει τοίχους γύρω του;
    Κανείς και ποτέ.
    Εξαιρετικό Άννα, μπράβο.

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Όσες κι αν χτίζουν φυλακές ο νους θα δραπετεύει ….. τουλάχιστον αυτό… σε ευχαριστώ πολύ Βαγγέλη!

    Απάντηση
  3. Ειρηνη Σ.

    γροθια στο στομαχι !!!!!!!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Ευχαριστώ πολύ Ειρήνη Σ.!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου