Μια έγνοια

29.05.2020

Στο γκρίζο ξοδεύτηκε η Άνοιξη

μονάχα παπαρούνες λιγοστές ξέφυγαν απ’ τον κανόνα

και της προσφέρανε το κόκκινο τα πικραμένα χείλη της

να βάψει ένα χαμόγελο χαράς ν’ ανθίσει

στο βιότοπο των λουλουδιών

εκεί που η λύπη εξόριστη στην πέτρα,

στην ξερολιθιά κοιτάει να ξαποστάσει

απ’ την πολλή αχορταγιά της πίκρας και του πόνου

που φύτρωσε ζιζάνιο στους κόλπους των ανθρώπων. 

Ξοδεύτηκαν των εργατών τα μπράτσα ξεχερσώνοντας

 το άγονο χωράφι

 Μα μια ήταν η έγνοια τους: τις παπαρούνες

μη χαλάσουν!

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου