Επιλέξτε Page

Μια μέρα δανεική

24.11.2015

 

woman_at_sea_b

 

 Δείξε μου το φόβο σου..
Κοίταξέ με για μια μόνο στιγμή.
Εγώ θα καταλάβω...



Δεν είσαι, όμως, πουθενά, της μοναξιάς η πλάνη και απόψε σκιαγραφεί τη μορφή σου. Διψασμένος στην έρημο της απουσίας σου, κυνηγώ οάσεις σε κάθε τι που σου μοιάζει. Ακολουθώ το άρωμα σου, αλλά ποτέ δεν φτάνω στην πηγή του. Μόνος χαράζω προορισμούς και χτίζω κάστρα για να προφυλάξω κάθε τι που απέμεινε αληθινό από εσένα.
Μούσα μου εσύ και εγώ απλά ένα μικρό παιδί με μία πένα στο χέρι. Μου τη χάρισες κάποτε, θυμάμαι, και με αποκάλεσες ποιητή. Τα χρόνια πέρασαν και το παιδί εκείνο μεγάλωσε, αλλά ποιος ξεχνά τις νύχτες εκείνες που ζωγράφιζε ακόμη και το ίδιο το φεγγάρι, ώστε δύο ζευγάρια μάτια να διαβάσουν την ιστορία του.
Μια μέρα δανεική αποζητώ, τρέχω, την αναζητώ. Είσαι το καλοκαίρι μου και οι στιγμές μας το μελάνι στην πένα που κρατώ. Δεν ξέρω αν σε αγάπησα ποτέ, ακόμα και αν είσαι εσύ εκείνη ο λόγος που ακόμα γράφω.
Κι αν το μελάνι μου τελειώνει, εγώ θα συνεχίσω να γράφω, δίνοντας φωνή, ζωή σε ένα άψυχο χαρτί. Ικανό κάθε εμπόδιο να ξεπεράσει, έρημο και θάλασσα θα διασχίσει. Θα σιγοψιθυρίσει όλα όσα εγώ δεν σου έχω ποτέ μου φανερώσει. Ώστε να τα ακούσεις μονάχα εσύ...
Τα γράμματα όπως η αγάπη μας ξεθωριάζουν, η πένα μου σκουριάζει, μα μου τελείωσαν και οι δικαιολογίες.

Δεν θέλω ένα τελευταίο φιλί, μου αρκεί μονάχα ένα βλέμμα...
Έχω ανάγκη κάτι να θυμάμαι, κάτι να γράψω και να μοιραστώ...

 

_

γράφει ο Κωνσταντίνος Κοφινάς

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ανωνυμος

    Υπέροχο,ποιητικό κείμενο!!!

    Απάντηση
  2. drmakspy

    Έχω ανάγκη κάτι να θυμάμαι, κάτι να γράψω και να μοιραστώ…

    Τελικά κατάφερες να έχουμε κι εμείς ανάγκη τις αναμνήσεις σου, τα γραπτά σου και κάτι να μοιραστούμε μαζί σου…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου