Μια ομορφιά που σβήνει

6.06.2018

Της νιότης το κορμί τυλίγει η ομορφιά

με δύναμη και χάρη καλπάζει, κατακτά. Αδίστακτος ο χρόνος θέτει σ’ αυτήν

φραγμό γρανάζια της φθοράς ρυθμίζουν τον παλμό.

 

Τα κύτταρα του άνθους γιορτάζουν μια φορά,

ανάλγητο το γήρας τα ρίχνει στη φωτιά.

Μάταιος ο αγώνας να αλλάξεις τη φορά,

που έχει χαράξει η φύση στου κάλλους την τροχιά.

 

Μονόδρομος το τούνελ στης δύσης τη σκιά, μια ομορφιά που σβήνει και πίσω

δε γυρνά, σκυτάλη στη σοφία δίνει μα στην ψυχή τη μοναξιά

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου