Μια ομορφιά που σβήνει

6.06.2018

Της νιότης το κορμί τυλίγει η ομορφιά

με δύναμη και χάρη καλπάζει, κατακτά. Αδίστακτος ο χρόνος θέτει σ’ αυτήν

φραγμό γρανάζια της φθοράς ρυθμίζουν τον παλμό.

 

Τα κύτταρα του άνθους γιορτάζουν μια φορά,

ανάλγητο το γήρας τα ρίχνει στη φωτιά.

Μάταιος ο αγώνας να αλλάξεις τη φορά,

που έχει χαράξει η φύση στου κάλλους την τροχιά.

 

Μονόδρομος το τούνελ στης δύσης τη σκιά, μια ομορφιά που σβήνει και πίσω

δε γυρνά, σκυτάλη στη σοφία δίνει μα στην ψυχή τη μοναξιά

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου