Μια Πρωτομαγιά

1.05.2015

 

Πρωτομαγιά στη Σαλονίκη

κάτω απ’ τον πύργο το λευκό

άρωμα λουλουδιών και ήχοι

που ξόρκιζαν τον φασισμό.

 

Όλα είχαν μιαν άλλη γοητεία,

συνθήματα που είχαν παλμό

«Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία»

μπροστά η ιδέα πίσω εγώ.

 

Είχαμε της αρετής την τόλμη

αγνότητα ψυχής και ιδανικά

σαν μια γροθιά ενάντια όλοι

στης εποχής μας τα δεινά.

 

Τώρα οι μέρες μας «γελάνε»

ποιον έχεις σύμμαχο, ποιον εχθρό;

Φωτογραφίες μιας πρωτομαγιάς κοιτάμε.

_«Εσύ είσαι αυτός κι εγώ είμαι εδώ.»

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Μπερδέψαμε τη συμμαχία με την εχθρικοτητα… τα αντίπαλα στρατόπεδα τροφή των λίγων

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Κε Γιάννη Εξαιρετικό το ποίημα σας και η διαμαρτυρία σας!!

    Το μυαλό μου πήγε κατευθείαν σε ένα ποίημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ:

    “Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.
    Δεν ήμουν τσιγγάνος.
    Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.
    Δεν ήμουν κομμουνιστής.
    Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα.
    Δεν ήμουν Εβραίος.
    Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα,
    Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει…

    Γιά σένα που νομίζεις..
    ότι η δική σου σειρά δε θα φτάσει ποτέ..
    ότι επειδή ακόμη δε χρειάστηκε να πας στο νοσοκομείο
    και να σε διώξουν
    γιατί δεν έχεις λεφτά..
    Οτι επειδή ακόμη έχεις ένα πιάτο φαί, δε θα στο πάρουν
    Οτι ακόμη δε σου πήραν το σπίτι του πατέρα σου
    για χρέη στο Δημόσιο, θα τη γλυτώσεις
    Οτι επειδή το παιδί σου ακόμη είναι στο σχολείο, θα συνεχίσει..
    Οτι η ζωή σου δεν επηρεάζεται από εκείνη του διπλανού σου..”

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου