Μια στιγμή

22.10.2015

 

Μια στιγμή.
Τα πάντα ανατρέπονται.
Το σύμπαν διαστέλλεται.
Ανάποδος ο κόσμος.
Οι πόλοι αντιστρέφονται.
Η γη αλλάζει χρώμα.
Αναζητά το νέο της περίγραμμα.

Μόνο μια στιγμή.
Τα πουλιά δεν κελαηδούν.
Σωπαίνουν.
Στο κύκλο του χρόνου που παγώνει.
Μήπως η μεταστροφή βαλσαμώσει
της σταγόνες της.
Μήπως τα κλαδιά θεριέψουν νέες φλέβες.
Το αίμα σύσταση αλλάζει.
Άνοιξη απ' τα σπλάχνα διαλεγμένη.

Μόνο μια στιγμή.
Ο παράδεισος λησμονεί την κοιλάδα του.
Στα αιώνια βλέφαρα του ήλιου.
Ετοιμάζει, εξαγνισμό του χάους φυλαχτό.
Πάλλεται ο μύθος μας
στον αναβρασμό των ανέμων.
Η ιστορία αναγράφεται.

Η ουσία της ζωής
καθάρια στολίζει τον καμβά.
Χρώματα της μοίρας μας.
Ίριδα ρευστή
στο δισκοπότηρο του χρόνου.
Παλέτα άλλου ουρανού.
Απαλλαγμένου από γνώριμες
ως τώρα συνταγές.                   

Μόνο  μια στιγμή.
Ο ορίζοντας αναπλάθεται.
Το μέλλον να σαρώσει.
Ντύνει το φόντο του
με του φεγγαριού το δάκρυ.
Ας σκεπαστώ με το πέπλο της θάλασσας.
Ασπίδα αθέατη στο κόσμο της φωτιάς.

Κλείνω τα μάτια
να αφουγκραστώ την ύπαρξη μου.
Να λυτρώσω της φωνής τη γλυκιά σιγή.
Όταν τ' ανοίξω...
το δάκρυ θα έχει γίνει ανθός.

Μόνο μια στιγμή.
Το δέντρο αλλάζει απόχρωση.
Νέα κλαδιά.
Παλάμες τα φύλλα δροσερά.
Καρποί της ψυχής μας νέα προσευχή.
Αναγεννιέται σώμα άγιο φως παντοτινό.
Πρόσφορο το αύριο να γενεί.
Απ' τις ηλιαχτίδες να πιαστούμε.
Τον ήλιο να κεντήσουμε ξανά.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

9 σχόλια

9 Σχόλια

    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε ειλικρινά!!!
      Σ’ ευχαριστώ για τα, από καρδιάς πάντα, λόγια σου!!!

      Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Θαυμάσιο Ελένη μου!!Ελπιδοφόρο ..αισιόδοξο!!Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου γλυκιά σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!!!!
      Μόνο την ελπίδα μπορούμε να διαφυλάξουμε, να σώσουμε…

      Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  2. Ρούλα Κόζη

    Υπεροχο με ζωντανια και αισιοδοξια! Πραγματι,μια στιγμη ειναι ικανη και αρκετη για να βιωσουμε την αποθεωση ή να βουτηξουμε στην αβυσσο!!! Να δινουμε σημασια λοιπον,στην καθε στιγμη και να μην την προσπερναμε!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ακριβώς αυτό απαγγέλλει το ποίημα αυτό. Μια στιγμή είναι αρκετή για να ανατραπούν τα πάντα! Είτε προς τα βάθη του ωκεανού, είτε προς το πρόσωπο του ήλιου!! Ναι Ρούλα, πρέπει να δίνουμε σημασία στην κάθε στιγμή, διότι αυτό ακριβώς είναι η ζωή μας. Στιγμές!

      Απάντηση
  3. Μαρία Σκουρολιάκου

    Τι όμορφη Στιγμή Ελένη μου! Άμποτε ναρχόταν!! ” Τον ήλιο να κεντήσουμε ξανά” Υπέροχο, ελπιδοφόρο. Το όνειρό σου, όνειρο όλων μας.Οι λέξεις σου αριστουργηματικές. Μπράβο κορίτσι μου!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου