Μια στιγμή

22.10.2015

 

Μια στιγμή.
Τα πάντα ανατρέπονται.
Το σύμπαν διαστέλλεται.
Ανάποδος ο κόσμος.
Οι πόλοι αντιστρέφονται.
Η γη αλλάζει χρώμα.
Αναζητά το νέο της περίγραμμα.

Μόνο μια στιγμή.
Τα πουλιά δεν κελαηδούν.
Σωπαίνουν.
Στο κύκλο του χρόνου που παγώνει.
Μήπως η μεταστροφή βαλσαμώσει
της σταγόνες της.
Μήπως τα κλαδιά θεριέψουν νέες φλέβες.
Το αίμα σύσταση αλλάζει.
Άνοιξη απ' τα σπλάχνα διαλεγμένη.

Μόνο μια στιγμή.
Ο παράδεισος λησμονεί την κοιλάδα του.
Στα αιώνια βλέφαρα του ήλιου.
Ετοιμάζει, εξαγνισμό του χάους φυλαχτό.
Πάλλεται ο μύθος μας
στον αναβρασμό των ανέμων.
Η ιστορία αναγράφεται.

Η ουσία της ζωής
καθάρια στολίζει τον καμβά.
Χρώματα της μοίρας μας.
Ίριδα ρευστή
στο δισκοπότηρο του χρόνου.
Παλέτα άλλου ουρανού.
Απαλλαγμένου από γνώριμες
ως τώρα συνταγές.                   

Μόνο  μια στιγμή.
Ο ορίζοντας αναπλάθεται.
Το μέλλον να σαρώσει.
Ντύνει το φόντο του
με του φεγγαριού το δάκρυ.
Ας σκεπαστώ με το πέπλο της θάλασσας.
Ασπίδα αθέατη στο κόσμο της φωτιάς.

Κλείνω τα μάτια
να αφουγκραστώ την ύπαρξη μου.
Να λυτρώσω της φωνής τη γλυκιά σιγή.
Όταν τ' ανοίξω...
το δάκρυ θα έχει γίνει ανθός.

Μόνο μια στιγμή.
Το δέντρο αλλάζει απόχρωση.
Νέα κλαδιά.
Παλάμες τα φύλλα δροσερά.
Καρποί της ψυχής μας νέα προσευχή.
Αναγεννιέται σώμα άγιο φως παντοτινό.
Πρόσφορο το αύριο να γενεί.
Απ' τις ηλιαχτίδες να πιαστούμε.
Τον ήλιο να κεντήσουμε ξανά.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

9 σχόλια

9 Σχόλια

    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε ειλικρινά!!!
      Σ’ ευχαριστώ για τα, από καρδιάς πάντα, λόγια σου!!!

      Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Θαυμάσιο Ελένη μου!!Ελπιδοφόρο ..αισιόδοξο!!Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου γλυκιά σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!!!!
      Μόνο την ελπίδα μπορούμε να διαφυλάξουμε, να σώσουμε…

      Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  2. Ρούλα Κόζη

    Υπεροχο με ζωντανια και αισιοδοξια! Πραγματι,μια στιγμη ειναι ικανη και αρκετη για να βιωσουμε την αποθεωση ή να βουτηξουμε στην αβυσσο!!! Να δινουμε σημασια λοιπον,στην καθε στιγμη και να μην την προσπερναμε!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ακριβώς αυτό απαγγέλλει το ποίημα αυτό. Μια στιγμή είναι αρκετή για να ανατραπούν τα πάντα! Είτε προς τα βάθη του ωκεανού, είτε προς το πρόσωπο του ήλιου!! Ναι Ρούλα, πρέπει να δίνουμε σημασία στην κάθε στιγμή, διότι αυτό ακριβώς είναι η ζωή μας. Στιγμές!

      Απάντηση
  3. Μαρία Σκουρολιάκου

    Τι όμορφη Στιγμή Ελένη μου! Άμποτε ναρχόταν!! ” Τον ήλιο να κεντήσουμε ξανά” Υπέροχο, ελπιδοφόρο. Το όνειρό σου, όνειρο όλων μας.Οι λέξεις σου αριστουργηματικές. Μπράβο κορίτσι μου!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου