Μια στιγμή

22.10.2015

 

Μια στιγμή.
Τα πάντα ανατρέπονται.
Το σύμπαν διαστέλλεται.
Ανάποδος ο κόσμος.
Οι πόλοι αντιστρέφονται.
Η γη αλλάζει χρώμα.
Αναζητά το νέο της περίγραμμα.

Μόνο μια στιγμή.
Τα πουλιά δεν κελαηδούν.
Σωπαίνουν.
Στο κύκλο του χρόνου που παγώνει.
Μήπως η μεταστροφή βαλσαμώσει
της σταγόνες της.
Μήπως τα κλαδιά θεριέψουν νέες φλέβες.
Το αίμα σύσταση αλλάζει.
Άνοιξη απ' τα σπλάχνα διαλεγμένη.

Μόνο μια στιγμή.
Ο παράδεισος λησμονεί την κοιλάδα του.
Στα αιώνια βλέφαρα του ήλιου.
Ετοιμάζει, εξαγνισμό του χάους φυλαχτό.
Πάλλεται ο μύθος μας
στον αναβρασμό των ανέμων.
Η ιστορία αναγράφεται.

Η ουσία της ζωής
καθάρια στολίζει τον καμβά.
Χρώματα της μοίρας μας.
Ίριδα ρευστή
στο δισκοπότηρο του χρόνου.
Παλέτα άλλου ουρανού.
Απαλλαγμένου από γνώριμες
ως τώρα συνταγές.                   

Μόνο  μια στιγμή.
Ο ορίζοντας αναπλάθεται.
Το μέλλον να σαρώσει.
Ντύνει το φόντο του
με του φεγγαριού το δάκρυ.
Ας σκεπαστώ με το πέπλο της θάλασσας.
Ασπίδα αθέατη στο κόσμο της φωτιάς.

Κλείνω τα μάτια
να αφουγκραστώ την ύπαρξη μου.
Να λυτρώσω της φωνής τη γλυκιά σιγή.
Όταν τ' ανοίξω...
το δάκρυ θα έχει γίνει ανθός.

Μόνο μια στιγμή.
Το δέντρο αλλάζει απόχρωση.
Νέα κλαδιά.
Παλάμες τα φύλλα δροσερά.
Καρποί της ψυχής μας νέα προσευχή.
Αναγεννιέται σώμα άγιο φως παντοτινό.
Πρόσφορο το αύριο να γενεί.
Απ' τις ηλιαχτίδες να πιαστούμε.
Τον ήλιο να κεντήσουμε ξανά.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

9 σχόλια

9 Σχόλια

    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε ειλικρινά!!!
      Σ’ ευχαριστώ για τα, από καρδιάς πάντα, λόγια σου!!!

      Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Θαυμάσιο Ελένη μου!!Ελπιδοφόρο ..αισιόδοξο!!Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου γλυκιά σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!!!!
      Μόνο την ελπίδα μπορούμε να διαφυλάξουμε, να σώσουμε…

      Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  2. Ρούλα Κόζη

    Υπεροχο με ζωντανια και αισιοδοξια! Πραγματι,μια στιγμη ειναι ικανη και αρκετη για να βιωσουμε την αποθεωση ή να βουτηξουμε στην αβυσσο!!! Να δινουμε σημασια λοιπον,στην καθε στιγμη και να μην την προσπερναμε!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ακριβώς αυτό απαγγέλλει το ποίημα αυτό. Μια στιγμή είναι αρκετή για να ανατραπούν τα πάντα! Είτε προς τα βάθη του ωκεανού, είτε προς το πρόσωπο του ήλιου!! Ναι Ρούλα, πρέπει να δίνουμε σημασία στην κάθε στιγμή, διότι αυτό ακριβώς είναι η ζωή μας. Στιγμές!

      Απάντηση
  3. Μαρία Σκουρολιάκου

    Τι όμορφη Στιγμή Ελένη μου! Άμποτε ναρχόταν!! ” Τον ήλιο να κεντήσουμε ξανά” Υπέροχο, ελπιδοφόρο. Το όνειρό σου, όνειρο όλων μας.Οι λέξεις σου αριστουργηματικές. Μπράβο κορίτσι μου!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου