Μια στιγμή

22.10.2015

 

Μια στιγμή.
Τα πάντα ανατρέπονται.
Το σύμπαν διαστέλλεται.
Ανάποδος ο κόσμος.
Οι πόλοι αντιστρέφονται.
Η γη αλλάζει χρώμα.
Αναζητά το νέο της περίγραμμα.

Μόνο μια στιγμή.
Τα πουλιά δεν κελαηδούν.
Σωπαίνουν.
Στο κύκλο του χρόνου που παγώνει.
Μήπως η μεταστροφή βαλσαμώσει
της σταγόνες της.
Μήπως τα κλαδιά θεριέψουν νέες φλέβες.
Το αίμα σύσταση αλλάζει.
Άνοιξη απ' τα σπλάχνα διαλεγμένη.

Μόνο μια στιγμή.
Ο παράδεισος λησμονεί την κοιλάδα του.
Στα αιώνια βλέφαρα του ήλιου.
Ετοιμάζει, εξαγνισμό του χάους φυλαχτό.
Πάλλεται ο μύθος μας
στον αναβρασμό των ανέμων.
Η ιστορία αναγράφεται.

Η ουσία της ζωής
καθάρια στολίζει τον καμβά.
Χρώματα της μοίρας μας.
Ίριδα ρευστή
στο δισκοπότηρο του χρόνου.
Παλέτα άλλου ουρανού.
Απαλλαγμένου από γνώριμες
ως τώρα συνταγές.                   

Μόνο  μια στιγμή.
Ο ορίζοντας αναπλάθεται.
Το μέλλον να σαρώσει.
Ντύνει το φόντο του
με του φεγγαριού το δάκρυ.
Ας σκεπαστώ με το πέπλο της θάλασσας.
Ασπίδα αθέατη στο κόσμο της φωτιάς.

Κλείνω τα μάτια
να αφουγκραστώ την ύπαρξη μου.
Να λυτρώσω της φωνής τη γλυκιά σιγή.
Όταν τ' ανοίξω...
το δάκρυ θα έχει γίνει ανθός.

Μόνο μια στιγμή.
Το δέντρο αλλάζει απόχρωση.
Νέα κλαδιά.
Παλάμες τα φύλλα δροσερά.
Καρποί της ψυχής μας νέα προσευχή.
Αναγεννιέται σώμα άγιο φως παντοτινό.
Πρόσφορο το αύριο να γενεί.
Απ' τις ηλιαχτίδες να πιαστούμε.
Τον ήλιο να κεντήσουμε ξανά.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

9 σχόλια

9 Σχόλια

    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε ειλικρινά!!!
      Σ’ ευχαριστώ για τα, από καρδιάς πάντα, λόγια σου!!!

      Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Θαυμάσιο Ελένη μου!!Ελπιδοφόρο ..αισιόδοξο!!Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου γλυκιά σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!!!!
      Μόνο την ελπίδα μπορούμε να διαφυλάξουμε, να σώσουμε…

      Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  2. Ρούλα Κόζη

    Υπεροχο με ζωντανια και αισιοδοξια! Πραγματι,μια στιγμη ειναι ικανη και αρκετη για να βιωσουμε την αποθεωση ή να βουτηξουμε στην αβυσσο!!! Να δινουμε σημασια λοιπον,στην καθε στιγμη και να μην την προσπερναμε!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Ακριβώς αυτό απαγγέλλει το ποίημα αυτό. Μια στιγμή είναι αρκετή για να ανατραπούν τα πάντα! Είτε προς τα βάθη του ωκεανού, είτε προς το πρόσωπο του ήλιου!! Ναι Ρούλα, πρέπει να δίνουμε σημασία στην κάθε στιγμή, διότι αυτό ακριβώς είναι η ζωή μας. Στιγμές!

      Απάντηση
  3. Μαρία Σκουρολιάκου

    Τι όμορφη Στιγμή Ελένη μου! Άμποτε ναρχόταν!! ” Τον ήλιο να κεντήσουμε ξανά” Υπέροχο, ελπιδοφόρο. Το όνειρό σου, όνειρο όλων μας.Οι λέξεις σου αριστουργηματικές. Μπράβο κορίτσι μου!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου