Μια στιγμή.
Τα πάντα ανατρέπονται.
Το σύμπαν διαστέλλεται.
Ανάποδος ο κόσμος.
Οι πόλοι αντιστρέφονται.
Η γη αλλάζει χρώμα.
Αναζητά το νέο της περίγραμμα.

Μόνο μια στιγμή.
Τα πουλιά δεν κελαηδούν.
Σωπαίνουν.
Στο κύκλο του χρόνου που παγώνει.
Μήπως η μεταστροφή βαλσαμώσει
της σταγόνες της.
Μήπως τα κλαδιά θεριέψουν νέες φλέβες.
Το αίμα σύσταση αλλάζει.
Άνοιξη απ' τα σπλάχνα διαλεγμένη.

Μόνο μια στιγμή.
Ο παράδεισος λησμονεί την κοιλάδα του.
Στα αιώνια βλέφαρα του ήλιου.
Ετοιμάζει, εξαγνισμό του χάους φυλαχτό.
Πάλλεται ο μύθος μας
στον αναβρασμό των ανέμων.
Η ιστορία αναγράφεται.

Η ουσία της ζωής
καθάρια στολίζει τον καμβά.
Χρώματα της μοίρας μας.
Ίριδα ρευστή
στο δισκοπότηρο του χρόνου.
Παλέτα άλλου ουρανού.
Απαλλαγμένου από γνώριμες
ως τώρα συνταγές.                   

Μόνο  μια στιγμή.
Ο ορίζοντας αναπλάθεται.
Το μέλλον να σαρώσει.
Ντύνει το φόντο του
με του φεγγαριού το δάκρυ.
Ας σκεπαστώ με το πέπλο της θάλασσας.
Ασπίδα αθέατη στο κόσμο της φωτιάς.

Κλείνω τα μάτια
να αφουγκραστώ την ύπαρξη μου.
Να λυτρώσω της φωνής τη γλυκιά σιγή.
Όταν τ' ανοίξω...
το δάκρυ θα έχει γίνει ανθός.

Μόνο μια στιγμή.
Το δέντρο αλλάζει απόχρωση.
Νέα κλαδιά.
Παλάμες τα φύλλα δροσερά.
Καρποί της ψυχής μας νέα προσευχή.
Αναγεννιέται σώμα άγιο φως παντοτινό.
Πρόσφορο το αύριο να γενεί.
Απ' τις ηλιαχτίδες να πιαστούμε.
Τον ήλιο να κεντήσουμε ξανά.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!