Μια συνήθεια, της Ελένης Βαρδαξόγλου

11.03.2016

kiss_sunset

Καθώς άγγιζα τα χείλη του

για τελευταία φορά

Καθώς χανόμουν στο βυθό των ματιών του

Ποσό ήθελα να φωνάξω «μείνε»

Εδώ ανήκεις

Κι όπου είναι η αγκαλιά μου

 

Καθώς έπλεκα τα δάχτυλά μου στα μαλλιά του

Καθώς έστρεφε μακριά το βλέμμα

Ήθελα να ψιθυρίσω «είμαι εδώ»

Μου λείπεις τόσο.

Πονάω να σε κοιτάζω.

 

Δεν θα του συγχωρήσω ποτέ

Το ποσό επιδέξια με έκανε να τον αγαπήσω

Τόσο που η ζωή μου να μοιάζει πια άδεια

Τόσο που να μην ξέρω ποια ήμουν πριν

Και τι θα γίνω από ‘δω και πέρα

Έμαθα να ζω γι’ αυτόν και ξέχασα εμένα

 

Είναι η συνήθεια που με σκοτώνει

Είναι η μορφή σου που με στοιχειώνει

Που δεν μ' αφήνει να προχωρήσω

Που με αναγκάζει να σ' αγαπήσω

 

_

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μαρία Κ.

    Άγγιγμα ψυχής….πιο έρωτας πεθαίνεις!!!
    Συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου