Μια τελεία μόνο

Δημοσίευση: 26.03.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

rain-122691_1920
Βρέχει
στις πρώτες νοτισμένες μέρες
του Οκτωβρίου.
Θυμάσαι
τον δικό μας Οκτώβριο όταν-
τελεία.

Τικ τικ τικ
κάθε σταγόνα δίνει το δικό της τόνο
στη μελωδία
κρατά ένα τέμπο.
Και θα συνεχίσει αδιάσπαστη
ακόμα κι όταν-
τελεία.

Απλώνω των χεριών μου
τις μιμήσεις και σκίζω λίγο
απ’ τον ουρανό
ίσα ίσα να κρυφοκοιτάξω
το παρελθόν άπειρο.
Μα φοβάμαι όταν-
τελεία.

Κλινήρης
μα ακόμα απελπιστικά ζωντανός
μέσα στα σεντόνια επιπλέω
είναι μπλε σαν μια θάλασσα
δακρύων όταν-
τελεία.

Βρέχει
αδιάφορα
για το μικρό δράμα δωματίου
που λαμβάνει χώρα
κάθε μέρα
στις δώδεκα ακριβώς
η νύχτα όταν-
τελεία.


Ας βάλουμε λοιπόν
σε όλα
μια τελεία.
Όσο να’ ναι κατάντησε
ανιαρή ακόμα και
η αέναη επανάληψη.
Έχει επωμιστεί ρόλο πανοπλίας
αβάσταχτης όμως όταν-

 

-

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Μαρία Κ.

    Υπέροχο. Συγχαρητήρια! !!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ένα ποίημα γεμάτο εικόνες και παρηχήσεις!!!!!!!!!! ΜΠΡΑΒΟ…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου