Μικροπράγματα

25.05.2014

 

 

Είναι αργά μου τελειώσαν ο καφές και τα τσιγάρα.

Μην μαζέψεις τις στάχτες ούτε τα κατακάθια

άστα να βρουν χώρο να ξαποστάσουν στην ψυχή μου.

Καιρό τώρα μου το ζητούν κι εγώ αρνιέμαι.

Μα ήρθε η ώρα άστα να φωλιάσουν σε εκείνη την άκρη,

που με τόση φροντίδα τους έχω ετοιμάσει.

Έχουν κι αυτά δικαίωμα να ζουν μαζί μου

είναι ένα τέλος μέσα στο τέλος μου.

Γιατί…. ξέρεις… εγώ ταξίδεψα πριν πολλά χρόνια

για να βρω το φως....... όταν έφτασα τελικά….

εκείνο είχε πάψει να με περιμένει.

Κι έτσι έμεινα να μαζεύω μικροπράγματα

στο σκοτάδι μου και να τα παρηγορώ.

 

της Άννας Ρουμελιώτη

Η φωτογραφία είναι πνευματική ιδιοκτησία της  Άννας Ρουμελιώτη.

Διατίθεται με άδεια Creative Commons, όπως παρακάτω

cc

[Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 3.0 Ελλάδα]

(CC BY-NC-SA 3.0 GR)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφια

    Κι έτσι έμεινα να μαζεύω μικροπράγματα
    στο σκοτάδι μου και να τα παρηγορώ.
    Ένας τόσος δα στίχος με τόσο βαθύ νόημα!!!!!!!!!!!
    Πολύ καλό Άννα , μπράβο!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Αννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ αγαπημένη μου Σοφία!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου