Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Η σκέψη δεν αντέχει στη θύμηση…
Η ψυχή πονάει βουβά
Αρνείται να ξεκλειδώσει
σκουριασμένες θύρες…
Το σώμα ακίνητο, παραλύει
Το πρόσωπο ωχρό αναζητά ήλιου φως
Η σιωπή γίνεται κραυγή
Βουβές οι ώρες του πόνου
Τα βλέμματα συναντιούνται στο κενό
ψάχνοντας παρηγοριά
Χάθηκαν τόσες αθώες ψυχές
Μάτωσαν τα ιερά χώματα,
οι γενναίες υπάρξεις
Η ενόραση αποδημητικό πουλί ταξιδεύει πνευματικά
στους αιθέρες της δικαίωσης…
Αφιερωμένο στο κατοχικό εβραϊκό ολοκαύτωμα
_
γράφει η Σοφία Σκλείδα
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...
Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...
Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...
Η ενόραση αποδημητικό πουλί ταξιδεύει πνευματικά
στους αιθέρες της δικαίωσης…
απίστευτα λόγια… δυνατά… κάποιοι άνθρωποι θυμούνται μέρες…τιμούν μέρες.. δεν ξεχνούν και συναισθάνονται…
Μπράβο σας!
Ευχαριστώ πολύ!
Και πώς να τις ξεκλειδώσει αφού ακόμη πονάνε! Υπέροχο το ποίημα σας Σοφία, καταγράφει άψογα κάθε συναίσθημα αυτής της θύμησης!
Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!
Δυνατό και ανατριχιαστικό!
Καλημέρα και καλό μήνα!Σας ευχαριστώ πολύ!
Πώς θα μπορούσαν να χωρέσουν με καλύτερο τρόπο τόσες θύμησες σε ένα ποίημα!
Σας ευχαριστώ από καρδιάς!
Ένα ποίημα γροθιά στο στομάχι!
Δυνατό…περιεκτικό…αληθινά σπουδαίο…
ΜΠΡΑΒΟ!
Πολυ δυνατο…συγχαρητηρια!!!
Καλο βραδυ!!!!