Μοναχικά δωμάτια

18.06.2016

cloud_fantasy_fairy_tale_b

Το δωμάτιο υπό σκιά καλοκαιριού
το δωμάτιο αφαιρετικά πολύχρωμο.
Είναι αξιοθαύμαστο, δεν έχει παπαγαλάκια
ή φωτιστικό οροφής με ανεμιστήρα.
Το παράθυρο κλειστό, η κουρτίνα δεν κάνει καμία κίνηση.
Είχα εναποθέσει ελπίδες στη δροσιά που φέρνει.
Τα ρούχα κρεμασμένα
η καρέκλα με το πλαστικό κάλυμμα.
Προστατευμένη από των ιστοριών την αφήγηση.
Είναι εύκολο με ένα σφουγγάρι να αφαιρέσεις
κάθε σωματική δραστηριότητα που αφήνει ίχνη.
Δεν είναι φόβος
είναι ο φόβος της μνήμης
όταν καταλαβαίνω βαθιά πως τα αισθήματα
γυρεύουν έναν καλλιτέχνη δρόμου
να σκεπάσει το δωμάτιο με τα γενικά άπιαστα
να σκεπάσει με ζωγραφιές του ταβανιού το ροζ.
Υπάρχει και ένα ρεαλιστικό μπολ γεμάτο φράουλες
βάφουν τα χείλη.
Τα χέρια δεν έχω που να σκουπίσω
τα ακουμπάω στον τοίχο και με μιας φαίνονται δαχτυλιές
δεν είναι δαχτυλιές, είναι η δύναμη των ξεχασμένων αισθήσεων.
Το σφουγγάρι,
γρήγορη η τριβή να καθαρίσω
ξύνεται ο τοίχος και αποκαλύπτει τα πρώτα μου σημάδια.
Αλλόκοτο δωμάτιο, μα αφορά μόνο εμένα
σίγουρα σε άλλους δεν έχει συμβεί να μιλάνε τα αντικείμενα.
Εγώ δίπλα σε εμένα διπλά τα χέρια στα γρήγορα
να ζωγραφίσουν νυχτολούλουδα
να τριφτώ πάνω τους
να ανασάνω βαθιά για να ακούσω
την επαναλαμβανόμενη απαγγελία της άνοιξης.

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άδειο σπίτι

Άδειο σπίτι

Μπήκα μετά από καιρό. Στο άδειο σπίτι. Με πήρε αγκαλιά το κύμα του χρόνου. Ήταν κρυμμένος εκεί πριν από μένα. Χρόνος Οικόσιτος. Χρόνος Άγγελος. Άυλος. Η ρομφαία του, ακίδα διπλόχορδη.   Περιφέρεται Ανάμεσα στ’ αγαπημένα φορέματα της μάννας. Άδεια φορέματα στις...

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άγγελος Πετρουλάκης

    Ιδιαίτερη έκφραση. Με άγγιξε.

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ένα ποίημα ιδιαίτερης βαρύτητας αφού μιλά για τον χώρο της ψυχής …….
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    κ.Πετρουλάκη σας ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σας.

    Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Κα Πλομακάκη με συγκίνησε που μπήκατε στο πεδίο σκέψης της ψυχής μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου