Νεράιδες κατεβαίνουν απ’ τα σύννεφα

για να λουστούν

στην καταγάλανη αγκαλιά σου.

Του ουρανού οι άγγελοι

σε τραγουδούν

στο βάθος σου το αμέτρητο

σκορπάνε οι ύμνοι τους

και αντηχούν.

Του ήλιου οι κόρες

δάκρυ πυρωμένο

σταλάζουν στη ματιά σου.

Θάλασσα μαγεύτρα εσύ.

Το κύμα σου ζωή και θάνατος.

Θάλασσα απέραντη.

Μεγάλη αγάπη και έρωτας

λιμάνι και άβυσσος.

Θάλασσα αέναη μπλε γραμμή

του ορίζοντα καθρέφτης.

Όποιος το πει

πως θα σ’ αρνηθεί

είναι μεγάλος ψεύτης.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!