Με το μελάνι μπλε

διαγράφω 

ορίζοντες

στις μακρηγορίες

του έρωτα χρόνου

 

με λέξεις λαξεύω

τις γραμμές

στο δυσανάγνωστο

πρόσωπό του


Με το μελάνι μπλε 

συγυρίζω

τις ηλιαχτίδες υπερούσιες
χαραγμένες 

στην πέτρα

 

του έρωτα καθ' οδόν

επιβαίνω
για να λειάνω 

τους μορφασμούς

ελθούσης

μεσίστιας μέρας


Με το μελάνι μπλε

τραγουδώ

τις αθέατες επιταγές

της άγρυπνης ψυχής:

μην προσπερνάς ανούσια

τ' ονείρου το φλοίσβο


Με το μελάνι σφυρίζω


Οδυσσέα

Ακρίτες

Μαραθωνοδρόμοι.

 

_

γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!