Μπροστά στο συρματόπλεγμα

4.10.2015

 

 

 

Χέρια, βλέμματα, μαλλιά
όλα μπλεγμένα μια μάζα
με τ' αγκαθωτό συρματόπλεγμα
της φρίκης,
ένα κουβάρι ο ανθρώπινος πόνος
απελπισμένη κραυγή ικεσίας
της μάνας η σπαραχτική φωνή
που ψάχνει απεγνωσμένα τα παιδιά της
στους μεγαλόσχημους της γης
έλεος να της δείξουν.

Τα χέρια του πρόσφυγα πατέρα
πληγές ανελέητες του χρόνου
ψηλαφίζουν της τύχης τις σελίδες
στο βιβλίο μιας νέας Οδύσσειας.

Πιο κάτω έν' αρκουδάκι παιδικό
πεταμένο στον απέραντο σκουπιδότοπο
της χαμένης αξιοπρέπειας του ανθρώπου,
τα μάτια του ανοιγοκλείνουν μηχανικά
το βλέμμα του πικρό παράπονο
στο ρυθμό της εγκατάλειψης.

Κι όλο προχωράει τ' ανθρώπινο μπουλούκι
στις ράγες του πόνου μπουσουλώντας
κι ελπίζει να του δείξουνε το δρόμο
όπως το μίτο η Αριάδνη κάποτε
στο Θησέα του Μινωικού λαβύρινθου.

 

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Ο ανθρωπινος πόνος σε τέτοια έκταση, που ούτε καν μπορούμε να τον διανοηθούμε, που δεν τον έχουμε ζήσει και που τόσο δυνατά και κραυγαλέα αποτυπώνεται στο γραπτό σας Πολυξένη!Να είστε καλά!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Πόσο δυνατά καταγράφετε τη σημερινή θλιβερή εποχή….

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Πολυ όμορφο . Πολύς πόνος ψυχής ! Το ποίημα μας αποδίδει με πολυ ωραίο τροπο μια πραγματικότητα φρίκης που συμβαίνει στην εποχή μας. Κρίμα ! Οι κρατούντες θα πρέπει να ντρέπονται .

    Απάντηση
  4. Βάσω Αποστολοπούλου

    “ψηλαφίζουν της τύχης τις σελίδες
    στο βιβλίο μιας νέας Οδύσσειας”

    Γιατί τι άλλο είναι η απερίγραπτη περιπέτεια αυτών των απόκληρων της μοίρας παρά μια Οδύσσεια που δεν θέλησαν, δεν επέλεξαν και δεν ξέρουν αν και πότε θα τους βγάλει στην (ποια, αλήθεια;) Ιθάκη…
    Πολύ δυνατό κι αληθινό, Πόλα μου!

    Απάντηση
  5. Αθηνά Μαραβέγια

    “Πιο κάτω έν’ αρκουδάκι παιδικό
    πεταμένο στον απέραντο σκουπιδότοπο
    της χαμένης αξιοπρέπειας του ανθρώπου,”
    Τόσο πόνο πώς τον αντέχει τούτη η ζήση…
    Ένα κείμενο σπαραγμός-καταγγελία!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου