Μυστικά, του Γιάννη Κανδύλη

6.05.2015

 

Μυστικά, που μοιάζουν τόσο κοινά

τα διακρίνεις στην κάθε ματιά

μα δεν ακούγονται.

Σε ξυπνούν τις νύχτες αργά

σου σκοτώνουν τα πρωινά

τη μέρα κρύβονται.

 

Κάνεις πως δε σ’ αφορά

«είναι καθάρια η δική σου μάτια!..»

Μα λέει τ’ ανείπωτα.

Υπάρχω λες μα δε ζω

κι αν είμαι αυτό που μπορώ…

Είμαι το τίποτα!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […] μα λέει τα ανείπωτα…κι αν είμαι αυτό που μπορώ…είμαι το τίποτα![…]

    Κύριε Κανδύλη η ποίησή σας ξεχωρίζει στη σελίδα πάντα…
    Το σεβασμό μου.. στην όμορφη γραφή σας και την καλημέρα μου…

    Απάντηση
  2. drmakspy

    Όμορφο και σε νόημα και σε γραφή….

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Μα λέει τ’ ανείπωτα.

    Υπάρχω λες μα δε ζω

    κι αν είμαι αυτό που μπορώ…

    Είμαι το τίποτα!

    Ξεχωριστή και δυνατή τη γραφή σας όπως πάντα!!!!!

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ Δυνατό το “τίποτα” κύριε Κανδύλη!!!

    Αινιγματική η γραφή σας και πολύ ιδιαίτερη!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου