Μόνα Σαββίδου – Θεοδούλου

4.05.2018

Η ΜΝΗΜΗ

Μεταφυσικό τοπίο

που ζητάς ερημίτες

να περιγράψουν το εγκαλλώπισμα σου.

Ποιός προπλασμός ψυχής

Σε στερέωσε;

Εκείνη

η  Μικρασία

με τι μορφές των προσφύγων

αγαπημένων προγόνων και πατέρων

που χρύσωσαν την παιδική σου μνήμη

μαζί με τις μορφές των αγίων

κλεισμένες στην Ασίνου και τον Άρακα

δίπλα στο πράσινο βουνό και τη θάλασσα

που σε γέννησε.

Ένα σκοτεινό ιερό η μνήμη.

Η παρουσία των αιώνων η μνήμη.

Μια σκεπή που αγγίζει τη γη.

Στη δροσιά της καταφεύγουμε

ν’ απαλλαγούμε από το βάρος

της αβύσσου.

Η Μόνα Σαββίδου-Θεοδούλου  ̶ ποιήτρια και πεζογράφος ̶  γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1949 στη Λεμεσό. Οι γονείς της ήταν πρόσφυγες του 1922 από την πόλη Αλλάγια της Μικράς Ασίας. Σπούδασε Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε στη Μέση Εκπαίδευση. Είναι Γραμματέας του Κυπριακού Κέντρου Συγγραφέων ΠΕΝ και Πρόεδρος του Συνδέσμου Μικρασιατών Κύπρου και Φίλων που ιδρύθηκε το 2010 ύστερα από δική της πρωτοβουλία. Στη δημιουργική συγκομιδή της συγκεντρώνει αρκετές ποιητικές συλλογές, αξιόλογα πεζογραφικά έργα, λογοτεχνικά πορτέτα Κυπρίων ποιητών, θεματικές ανθολογίες ποίησης καθώς και την επιμέλεια των Ημερολογίων του Συνδέσμου Μικρασιατών Κύπρου και Φίλων.  Πήρε το 1986  το Α’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης, το 1993 Τιμητική Διάκριση από τον Σύνδεσμο Φιλίας Ελλάς-Κύπρος σε διαγωνισμό διηγήματος, το 2005 το Α’ Βραβείο Διηγήματος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου και το 2007 το Α’ Βραβείο Ποίησης στο Γ’ Φεστιβάλ Ποίησης Θεσσαλονίκης. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε αρκετές ξένες γλώσσες.

Ακολουθήστε μας

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου