Εποχή φθινοπώρου

Το καλεντάρι γράφει

κι εγώ κυκλώνω τις μέρες…

 

Ξερά φύλλα στρώνουν χαλί υποδοχής

ένα πορτοκαλένιο ποτάμι ξεχύνεται

ανοίγοντας δρόμο για το χειμώνα

γεμάτο από νερά απόνερα και λάσπες

κι εγώ αφημένο βαρκάκι πλεούμενο

μετράω βήματα κύματα για μιαν ακτή

Άνοιξη θαρρώ ήταν κι εγώ ανθισμένος

χόρευα στο δέντρο κουνώντας τα κλαδιά

πουλί φτερωτό άγουρος καρπός

και σιγοτραγουδούσα στον αέρα φυλαχτά

τα μεγάλα τα όνειρα τα μυστικά

τις χρωματιστές ιδέες τις εποχιακές

Με βρήκε το παράπονο εκεί πάνω

σαν έβραζε ο τόπος του καλοκαιριού

και καρτερούσα ένα φθινόπωρο βροχερό

από ετούτα που ξεπλένουν και ηχούν

σταγόνες μανιασμένες και χαλάζια

Να ‘ρθουν να καθαρίσουν τούτο το σώμα

Να ‘ρθουν για να δικάσουν τις μέρες μας

Στις ειδήσεις ακούω τον καιρό και σωπαίνω

Θα έχουμε λέει καλοκαιριά και ζεστές μέρες

Κι εγώ πιο κρύος από ποτέ τουρτουρίζω

στη νέα εποχή των πραγμάτων…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!