Νέα εποχή των πραγμάτων

25.11.2015

 

 

Εποχή φθινοπώρου

Το καλεντάρι γράφει

κι εγώ κυκλώνω τις μέρες…

 

Ξερά φύλλα στρώνουν χαλί υποδοχής

ένα πορτοκαλένιο ποτάμι ξεχύνεται

ανοίγοντας δρόμο για το χειμώνα

γεμάτο από νερά απόνερα και λάσπες

κι εγώ αφημένο βαρκάκι πλεούμενο

μετράω βήματα κύματα για μιαν ακτή

Άνοιξη θαρρώ ήταν κι εγώ ανθισμένος

χόρευα στο δέντρο κουνώντας τα κλαδιά

πουλί φτερωτό άγουρος καρπός

και σιγοτραγουδούσα στον αέρα φυλαχτά

τα μεγάλα τα όνειρα τα μυστικά

τις χρωματιστές ιδέες τις εποχιακές

Με βρήκε το παράπονο εκεί πάνω

σαν έβραζε ο τόπος του καλοκαιριού

και καρτερούσα ένα φθινόπωρο βροχερό

από ετούτα που ξεπλένουν και ηχούν

σταγόνες μανιασμένες και χαλάζια

Να ‘ρθουν να καθαρίσουν τούτο το σώμα

Να ‘ρθουν για να δικάσουν τις μέρες μας

Στις ειδήσεις ακούω τον καιρό και σωπαίνω

Θα έχουμε λέει καλοκαιριά και ζεστές μέρες

Κι εγώ πιο κρύος από ποτέ τουρτουρίζω

στη νέα εποχή των πραγμάτων…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. drmakspy

    Εύστοχη παραβολή των ημερών που ζούμε… Προσδοκίες που διαψεύσθηκαν… Βήματα κύματα προς μια θάλασσα καθαρή μακρυά από τα απόνερα λασπόνερα που όμως μας έφεραν σε ένα κρύο βάλτο που όσο κι αν ακόμα ο καιρός ζεστός είναι, η σάπια υγρασία του κρυώνει την ψυχή μας… Όπως πάντα λυρική και με βαθιά νοήματα στους στίχους σου! Καλημέρααααααααααααα!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σε ευχαριστώ Σπύρο. Κάνεις πάντα εύστοχη ανάλυση στους στίχους μου! Καλή σου μέρα!

      Απάντηση
  2. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    ”Στις ειδήσεις ακούω τον καιρό και σωπαίνω,
    Θα έχουμε λέει καλοκαιριά και ζεστές μέρες.
    ΚΙ’εγώ πιο κρύος από ποτέ τουρτουρίζω
    Στη νέα εποχή των πραγμάτων.”

    Αυτό το κροτάλισμα των δοντιών από την παγωνιά της ψυχής, τη χειμωνιά της απελπισίας και το χιονιά της μοναξιάς είναι ένα απαίσιο συναίσθημα Μάχη μαχήτρια. Μα ξαφνικά μέσα σ’αυτό το κρύο έρχονται και κάτι απρόβλεπτες και από τους μετεωρολόγους ακόμα Αλκυονίδες μέρες που φέρνουν το ζεστό ζωογόνο χάδι και η νέα εποχή των πραγμάτων γίνεται απίστευτα ωραία…

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Αυτές οι Αλκυονίδες μέρες της ψυχής μας, είναι που φέρνουν την επιθυμητή της Άνοιξη Λένα! Σε ευχαριστώ!

      Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    […..Κι εγώ πιο κρύος από ποτέ τουρτουρίζω

    στη νέα εποχή των πραγμάτων…]

    Με δύναμη ο λόγος σου και τα συναισθήματα!!!Την καλημέρα μου!!

    Απάντηση
  4. vaso kostoglou

    Δεν θα σταθώ στον βούρκο και στα λασπόνερα, ούτε στο κρύο της νέας εποχής πραγμάτων, που πέρα από το σώμα μας πολύ περισσότερο παγώνει την ψυχή μας, σωπαίνει τα τραγούδια μας, βουβαίνει τη φωνή μας και μας αφήνει μόνο να υποψιαζόμαστε πως ζούμε.. ( πολύ εύστοχο από τον κ. Θερμογιάννη ).
    Η εικόνα που με μάγεψε σήμερα είναι
    ” χόρευα στο δέντρο κουνώντας τα κλαδιά
    πουλί φτερωτό άγουρος καρπός
    και σιγοτραγουδούσα στον αέρα φυλαχτά
    τα μεγάλα τα όνειρα τα μυστικά ”
    και καταδεικνύει για άλλη μια φορά τη δύναμη της πένας σας!!!
    Καλημέρα.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σας ευχαριστώ πολύ. Η εικόνα που ξεχωρίσατε είναι και για μένα πολύ ζωντανή. Δίνει και την ελπίδα που έχει ο καθένας μας…κι ας είμαστε άγουροι καρποί…φτερουγάμε πάνω στα κλαδιά μας….ζωγραφίζουμε όνειρα… Κι ας ενοχλούν οι εποχές…οι καιροί…Τα πουλιά εξάλλου ξέρουν με τα φτερά τους να προστατεύονται από το κρύο… Άγια η φύση…

      Την καλησπέρα μου

      Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Θα έρθει και κείνο το φθινόπωρο που θα καθαρίσει…θα ξεπλύνει… και θα δικάσει τούτες τις μέρες… Θα έρθει! Αρκεί να χουχουλίζουμε ο ένας το χέρι του άλλου, για να μην κρυώνουμε! Και χορεύοντας με τα ανθισμένα δέντρα της ψυχής σου Μάχη μου, να αφήσουμε την καρδιά μας ελεύθερη για να βρει την ελπίδα!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Τι όμορφα και ζεστά λόγια! Σε ευχαριστώ πολύ Σοφία. Αυτό το χουχουλιασμα ιδίως το λάτρεψα. Καλό βράδυ!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου