Ναυάγιο

Δημοσίευση: 18.01.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Αυτή η ανάσα
από ένα ατέλειωτο τσιγάρο
με φέρνει αντιμέτωπο στο χτες
Σαν να ταξίδευα αιώνια
σε τσακισμένο κάρο,
π’ όλο σκοντάφτει στις καρδιάς σου τις ρωγμές.
Κι ευθύς βυθίζεται
σε κατακόμβες σκοτεινές
γεμάτες φόβο υγρό και μοναξιά
θυμίζει αδειανές κενές ματιές
γνέφοντας κάθε που μου φεύγουν μακριά.
Κάθε φορά.
Τρέχουν τα χρόνια
Τα δάκρυα πώς τρέχουν
Χαμένος όποιος κερδίζει
Μαζεύει η μοίρα τα κομμάτια σου
Ψάχνοντας μες στη θλίψη σου για λύση.
Κι είμαι και ’γω,
που θέλω μόνο να σε φτάσω.
Να ’ρθω στο πλάι σου για μια στιγμή.
Να σ’ αγκαλιάσω, να σε κοιτάξω
Και σου ορκίζομαι, δε θα τρομάξω.
Όσο κι αν είναι η ψυχή σου σκοτεινή
Πόσο θ’ αντέξεις να την κρύβεις
Όλα τριγύρω είναι άδεια
Δε θα σ’ αφήσω να χαθείς
Δε θα σ’ αφήσω να χαθείς.
Σαν εκείνους που ’ναι όμοιοι με ναυάγια.

_

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News https://youtu.be/Ls_AhdE_48oΚαθημερινή https://youtu.be/e4WcN0I4SeE?si=FMFk6LVSJyUZKDMJ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΝΙΚΟΣ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

    υπάρχει μια προσπάθεια μελοποίησης του κειμένου…αν υπάρχει η άδεια το δημοσιεύω μέσα στις επόμενες μέρες…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου