Νιώθω μια σταγόνα
Να κυλά αργά στο μάγουλό μου
Νιώθω τον αέρα να φυσά
Νιώθω τα μαλλιά μου να χορεύουν,
Νιώθω σαν να με βλέπουν
από εκεί ψηλά
Από έναν όμορφο κήπο
με κάθε λογής λουλούδια και ομορφιά
Νιώθω το έδαφος που φιλούν γόνατά μου
Μα το έδαφος δε με αφήνει να ξαπλώσω
Νιώθω το φως της αυγής
Φως που δίνει χρώμα στις σκέψεις μου
Νιώθω το μαύρο πέπλο της νυκτός
προστάτεψέ με
Όταν γονατίζω και θρηνώ
Όταν γονατίζω και αιμορραγώ
Όταν γονατίζω και σε αναζητώ
Νιώθω μια γαλήνια ζεστασιά
Νιώθω τη φύση όλη
Νιώθω την ανάγκη να παλεύω για ζωή
_
γράφει η Κέλλυ Τσομπανοπούλου
0 Σχόλια