Νιώσε

11.09.2016

man_walking_trees

Ούτε μισά, ούτε σπασμένα
Στους καμμένους δεν αρμόζουν φτερά.
Και τι να τα κάνουν;
Να τα χαραμίσουν
Πετώντας πάνω από στάχτες κι ερείπια;
Από ψυχές τσακισμένες;

Δεν αντέχουμε άλλο πια.
Τα ’χουμε από καιρό παρατήσει.
Αποδεχτήκαμε το χάος.
Μέχρι και να τ’ αγαπήσουμε κοντέψαμε.
Να πορεύεσαι
-θα σου πουν-
Μ’ ό,τι έχεις.
Μα τι να κάνεις μ’ ένα τίποτα;

Ορίστε τι θα κάνεις!
Πάρ’ το στα χέρια σου
Και φτιάξε τα πάντα!
Ξημερώνει η μέρα
Και τη διώχνεις για νύχτες μοναχικές.
Σου φωνάζουν “μείνε”
Κι ούτε γυρνάς το κεφάλι
Σήκωσε πια το βλέμμα απ’ το χώμα
Ουρανοί σε καλούν!
Μην απαρνείσαι μια ζωή που σου χαρίζεται.

Ένα φορτίο μονάχα σε βαραίνει
Εκείνο της ευθύνης.
Στάσου αντάξιος
Του εαυτού σου προ παντός
Που ’χει τις πιο μεγάλες απαιτήσεις.

-

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου