Ντέμης Κωνσταντινίδης | Τρία ποιήματα

14.04.2018

[Aπογραφή]

Πού τριγυρνάς

μόνος σου

πρωί πρωί;

Γιατί δεν είσαι

στο σχολείο σου

στο ωδείο σου

στο μηχανουργείο σου;

Γιατί δεν είσαι

στο φροντιστήριο

στο ανταλλακτήριο

στο εκδοτήριο;

Γιατί δεν είσαι

στη σχολή σου

στην αυλή σου

στο μυστρί σου;

Γιατί δεν είσαι

στο προνήπιο

στο νήπιο

στο θερμοκήπιο

Γιατί δεν είσαι

στη γαλέρα σου

στη φλογέρα σου

στη φαβέλα σου, ε;

Γιατί δεν είσαι;

 



[
Πικρά χάι-κου]

Κοντά στη λίμνη

αχ, πρόστυχη ενέδρα

που μας στήνατε!

Τα κόκαλά μας

μπισκότα τραγανά για

τους κυνόδοντες.

Τα κρέατά μας

γλυκάδια στο λαρύγγι―

δηλητήριο.

Συμπυκνωμένη

η στερνή ουσία μας

θα σας ξεκάνει.

 



[Απονενοημένο
]

Καλά τα ποιήματα,

αλλά τις ώρες σου

πώς θα τις ξεγελάσεις;

Δεν παίζουνε μ’ αυτά!

Έχουν ταμπουρωθεί

ζωσμένες δυναμίτη,

κρατούν ομήρους, αρνούνται

κάθε διαπραγμάτευση.

(Α, κάτι πικρούλια

σονετάκια σου, άσε,

να μη σου πω…

πού τα ‘χουνε γραμμένα.)

 


O Ντέμης Κωνσταντινίδης έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές (Διαθέσεις, 2009, Ιχθύων λόγος, 2011, Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες, 2013, Ευλύγιστες μελαγχολίες, 2014), από τους εκδ. οίκους University Studio Press (τρεις πρώτες) και Vakxikon.gr. To 2013 κέρδισε το β’ βραβείο σε Πανελλήνιο ποιητικό διαγωνισμό του Συλλόγου Φίλων του Βαφοπούλειου Π. Κ., για τα 100 χρόνια ελεύθερης Θεσσαλονίκης. Το 2015 κυκλοφόρησαν σε free e-book, από τα 24γράμματα, τα Εφημερόπτερα, αλλά και η ανεξάρτητη αυτοέκδοση H ασφαλής ομήγυρη. Τελευταίο του βιβλίο, η συλλογή Περίπολος για τους εναπομείναντες (24γράμματα, 2016). Δημοσιεύει στο skorpieslekseis.blogspot.gr, ενώ έχει συνεργαστεί με τα λογοτεχνικά περιοδικά Βακχικόν, Χίμαιρα, καθώς και με σημαντικά ιστολόγια και ιστοσελίδες λογοτεχνικού ενδιαφέροντος. Έχει συμμετάσχει στο συλλογικό έργο Τρενογραφίες, όπως και στα καλλιτεχνικά ημερολόγια 2015 και 2016, από τοβιβλίο.net. Συνεντεύξεις του βρίσκονται αναρτημένες στα readingbooksforfun.blogspot.com, alliosmagazine.wordpress.com και tvxs.gr.

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου