Νύχτα φάλτσου αυτοσχεδιασμού

Δημοσίευση: 23.05.2020

Ετικέτες

Κατηγορία

Βρεθήκαμε σε μια φάλτσα νότα

Κάπου ανάμεσα σε ένα άσπρο κι ένα μαύρο πλήκτρο

Φτιάξαμε μια μελωδία που μεταπηδούσε

από βουνό σε θάλασσα

από γη σε ουρανό

Ανάψαμε ένα τσιγάρο κ την απολαύσαμε

Ο καπνός σχημάτιζε το Μάνο, τη Μελίνα, τη Φλερύ

Η κάφτρα του είναι το μόνο φως στο δωμάτιο

Το κορμί σου σκιά στον κατάλευκο τοίχο του μυαλού μου

Πίνακας ζωγράφου υψηλής τεχνικής

Με πινέλα από νότες φάλτσες

Κάναμε πρόποση

Ήπιαμε άκρατο κρασί

Το νερώσαμε με το σύννεφο του Νίκου

Κι έτσι ταξιδέψαμε

Βρέθηκε με σε μια φάλτσα νότα

Κάπου ανάμεσα σε ένα άσπρο κι ένα μαύρο πλήκτρο

 

γράφει η Μαίρη Αθανασίου

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου