Γεμίσαμε μικρούς, τενεκεδένιους, πρίγκιπες…

Διαδόχους, που ο καθείς  θέλει το θρόνο του…

Υποτακτικούς βασιλικότερους του βασιλέως!

 

Κίβδηλα, τσίγκινα στρατιωτάκια,

που κάνουν θόρυβο στην πρώτη σταγόνα της βροχής.

Που υποκλίνονται εύκολα στον άνεμο,

γιατί έχουν καλολαδωμένη μέση.

Μόνο στον πολύ ήλιο πυρακτώνονται,

κοκκινίζουν και λιώνουν.

 

Κι όμως , τον υπόλοιπο καιρό επιβιώνουν!..

Το θεωρείς τόσο ανούσιο μ’ αυτούς ν’ ασχοληθείς!

Τόσο μηδαμινός· μαζί τους αν καταπιαστείς…

Μα θα ’ρθει αθόρυβα η στιγμή, που θα τους υποστείς!

 

από την ποιητική συλλογή “Κίρκης φιλί”