Οι διεκδικητές του ονείρου

Δημοσίευση: 4.10.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Εμείς, οι φτωχοί διεκδικητές του ονείρου…

Καθηλωμένοι παρακολουθούμε πίσω απ’ τη σκηνή

το έργο που ανέβασαν για μας: «Οι θιασώτες του ύστατου σήμερα!»

Απαγγέλλοντας, ξανά και ξανά, σε μονολόγους τα «λάθη» μας

«να μην προσπαθήσουμε πάλι!..»

 

Εμείς, οι αετοί των απόκρημνων βράχων,

οι αναρριχητές των υψηλών αρετών,

εκλιπαρούμε τα δέντρα του κάμπου

να ξαποστάσουμε για λίγο στους κλώνους τους!..

Εμείς, οι αγέρες των επτά θαλασσών,

των οριζόντων οι κατακτητές

―οι άσπονδοι εχθροί του σκότους―

που με προσάναμμα τις ψυχές μας

δώσαμε υπόσταση στις σκιές τους!..

Αναστηλώνοντας τους Εφιάλτες

που καταράστηκε το Είναι μας…

 

Ε μ ε ί ς… Τι κάναμε εμείς;

Μας ποδοπάτησαν σαν τα ξερόκλαδα της στέρφας γης

που αναμασάει ο άνεμος,

σαν τους καταρράκτες που δεν αφρίζει ο θυμός τους

στερέψαμε, συμβιβαστήκαμε εμείς!..

Εμείς, οι ανοικτοί δρόμοι των πόλεων

η ελπίδα της μίας και μοναδικής διαφυγής

―η αλόγιστη περηφάνια του αύριο―

εγκλωβισμένοι στα σοκάκια της καθημερινότητας

επαναπαυόμαστε στις έγνοιες που μας χρέωσαν

οι οφειλέτες της απλήρωτης νιότης μας…

 

Ε μ ε ί ς… Γιατί να το κάνουμε εμείς;…

 

από την ποιητική συλλογή “Μετρητής βημάτων”

 

 

Ακολουθήστε μας

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

Ο θάνατος των ημερών

Ο θάνατος των ημερών

Πίσω απ’ το θάνατο των ημερών ελλοχεύει το ποίημα επενδύει το μέλλον του στις ανομολόγητες ρωγμές στη σιωπή των φύλλων στη βροχή απ’ την οποία θέλουμε να προφυλάξουμε τους πεθαμένους.   Πάνω από τις πόλεις των ανθρώπων πρυτανεύει η βοή θραύσματα πόνου ψεύδους...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου