Οι δυο άσσοι

31.01.2016

Όλα τα πάθη της ζωής φαντάζουν σαν μια ταινία στα μάτια μάτια μου. Θαρρείς πως τυχαία επιλέγει κάποιος σκηνοθέτης τα πιόνια στη σκακιέρα της ζωής και κάθε όνειρο μοιάζει μια ατέρμονη μάχη για ένα νικητή που είναι πάντα χαμένος. Αλήθεια, τί είναι αυτό που αναζητά ο θιασώτης στη σημερινή παράσταση; Ποιος ο ρόλος που ορίζει την κάθε επιθυμία στο μονόπρακτο που δίδεται λίγο πριν την παράσταση;

Συγχώρα με, είμαι αρχάριος ακόμη, δεν μπορώ να τιθασεύσω τη φαντασία μου για να βάλω το σενάριο στη ρότα που σμιλεύεις τόσο περίτεχνα. Μετά από λίγο μαθαίνω πως επιβραβεύεις τ' αντίθετα απ' αυτά που φανταζόμουν. Όσο κι αν μιλούν για το φεγγαρόφωτο, για τα δειλινά και για την κάθε τέρψη της ψυχής, ορκίζομαι πως βρίσκομαι σε μια ονειροχώρα που η ομίχλη δεν με αφήνει να διαβώ τα μονοπάτια που άλλοι έχουν καθορίσει. Όμως έχω στο νου τον οδηγό, πυξίδα για καπετάνιο, κάποιο λάθος, πάλι, θα ορίσω για μια πορεία που ποτέ δεν θα γνωρίσω. Και αν ακόμη το λάθος επιλέξω, θα είναι γιατί τόσο πολύ έχω επιθυμήσει να αμφισβητήσω όλα αυτά που νουθεσίες μοιάζουν σε ευήκοα ώτα, μα σαν διαλέγω το μονοπάτι που κανείς δεν τολμά ν' ακολουθήσει, ανακαλύπτω κατάδηλα πως αυτά που έχω διαβεί είναι απλά εκείνα τα βήματα που άλλοι έχουν αρνηθεί να ριψοκινδυνέψουν.

Αλήθεια, ποια η τιμωρία με περιμένει, όταν φαρδαίνω την αντίσταση με πυγμή και η οδύνη που τάχα με περιμένει, είναι μονάχα ανυπόστατη ιστορία. Και αν τα παραμύθια έχουν νεράιδες κι αερικά, η δικιά μου σελίδα θα γεμίσει με οργή σε κάθε πλάνη του μυαλού που παίζει παιχνίδια, αρκεί μονάχα να ξέρω ότι στο μανίκι θα έχω καλά κρυμμένους δυο άσσους που ποτέ δεν θα τους παίξω. Κι αν αυτό σου μοιάζει στο παιχνίδι σκανδαλιά, τότε μαρτύρησέ με, ας είμαι εγώ αυτός που θα φυλάξω...

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Και αν ακόμη το λάθος επιλέξω, θα είναι γιατί τόσο πολύ έχω επιθυμήσει να αμφισβητήσω όλα αυτά που νουθεσίες μοιάζουν σε ευήκοα ώτα, μα σαν διαλέγω το μονοπάτι που κανείς δεν τολμά ν’ ακολουθήσει, ανακαλύπτω κατάδηλα πως αυτά που έχω διαβεί είναι απλά εκείνα τα βήματα που άλλοι έχουν αρνηθεί να ριψοκινδυνέψουν […]

    Νίκο…να αντιστέκεσαι..να διαλέγεις πάντα εκείνα τα μονοπάτια που άλλοι δεν τολμούν να περπατήσουν…και από όσα διάβασα παραπάνω και χάρηκα…τους άσσους τους έχεις ήδη κρυμμένους στο μανίκι!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ο Νίκος, τους άσσους που έχει κρυμμένους στο μανίκι όμως δεν θέλει να τους παίξει… Και πώς να τον πείσουμε ότι δεν κάνει καλά;;;;
    Τι όμορφη γραφή!

    Απάντηση
    • Νίκος Φάκος

      Η μαγεία των αντιφάσεων των λέξεων και κατ’ επέκταση των σκέψεων!!! Την καλησπέρα μου και σας ευχαριστώ!

      Απάντηση
    • Νίκος Φάκος

      Επειδή, Μάχη, με κατάλαβες, είναι οι Άσσοι που ποτέ δεν παίζονται!! Την καλησπέρα μου!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου