Οι εποχές και η λησμονιά

3.12.2015

 

 

Ω! Λησμονιά γρήγορα τρύπωσες
Στις σκιές των ματιών μου
Και τα δάκρυα της αγάπης
Τα 'κλεψες τη νύχτα
Σαν τυφλός τιτάνας
στάθηκα στη γέφυρα της σιωπής
Περιμένοντας το φως
Αλλά να έσβησαν και τα ψήγματα του φεγγαριού
Ξεχάστηκαν τα καλοκαίρια
Σκεπάστηκαν από τις πέτρες του χρόνου
Κι έμεναν οι χειμώνες της ζωής μου
Τα βράδια να περπατούν
Έχοντας συντροφιά
Μάρτυρες και χλωμούς αγγέλους

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

Απορία

Απορία

Τι ΄ναι αυτό, αναρωτώ, που μέσα μου βρυχάται; Θεριό είναι τρανό που όλο μαστιγώνουν; Να ’ναι οι φλέβες δαμαστές, κλουβί τα σωθικά μου; Στερώ τη λευτεριά σ’ ένα δειλό δραπέτη; Πανάθεμά σε αναμονή στα στήθια μου ριζώνεις. Ώσπου, ξεπρόβαλες εσύ. Εσύ! Μεσ’ στ’ όνειρο και...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο!!! Γεμάτο ευαισθησία…

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο ποίημα!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου