Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

16.04.2019

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, μα σε εμένα οι θόρυβοι του δρόμου, μεγάλοι ή μικροί, στην όποια ώρα της μέρας ή της νύχτας μου, μού κρατούν μιαν ιδιότυπη συντροφιά. Ακόμη και αυτός του απορριμματοφόρου του δήμου, είτε αυτού των 12 το βράδυ, είτε εκείνου των 6 το πρωί, που αλέθει τα απόβλητα τραντάζοντας συθέμελα την πολυκατοικία μου, ξυπνώντας με άγρια πάνω στον πιο γλυκό μου πρωινό ύπνο, τον εκλαμβάνω σαν την πρώτη άκακη ‘’καλημέρα’’ της ημέρας που ξυπνά σιγά σιγά…

Ας μου πείτε, παρακαλώ, και ας φανώ υπερβολική. Ποια είναι η στιγμή που οι γείτονες έρχονται πιο ΚΟΝΤΑ; Δεν είναι αυτή που τα απόβλητα του ενός μας ανακατεύονται με αυτά των άλλων; Νιώσατε αηδία, το ξέρω, αλλά αυτή δυστυχώς είναι η μαύρη αλήθεια μας. Δεν είναι αλήθεια μήπως ότι δεν γνωρίζουμε καν το όνομα του γείτονά μας στο διπλανό διαμέρισμα και ας μένει σε αυτό πάνω από τρία χρόνια, όπως τυχαία έμαθα τις προάλλες; Δεν είναι ανατριχιαστικό, όταν παραξενεμένη από την απουσία γατόσκυλων από τον δρόμο μας, ρώτησα και έμαθα ότι η συγκάτοικός μου κυρία που φρόντιζε τα αδέσποτα της περιοχής μα και των περιχώρων αποδήμησε εις Κύριον εδώ και μισό χρόνο και τίποτα δεν είχα ακούσει για το θλιβερό γεγονός; Ενώ για τη φρου φρου γατούλα της άλλης συγκατοίκου μου, που είχε κάποιο ατύχημα, μόνο τα ημερήσια ιατρικά ανακοινωθέντα από τηλεοράσεως μας έλειψαν, ευτυχώς μαθαίναμε για την πορεία της υγείας της από τις αναρτήσεις στο fb και μπορούσαμε να κοιμόμαστε ήσυχοι σε μια νιρβάνα απίστευτου εφησυχασμού.

Άλλος συμπαθέστατος θόρυβος αυτός, του παλιατζή, όχι εκείνου του παλιού που ξέραμε, που ‘’αγόραζε ρούχα, και παλιά παπούτσια’’, αλλά αυτού που σε παροτρύνει να αλλάξεις τα κάπως παλαιά ηλεκτρικά σου σκεύη, να τα πω;

‘’Ό ,τι, καλή μου κυρία, νομίζεις ότι σου πιάνει περιττό χώρο, στο πρόσωπό μου θα βρεις τον σωτήρα σου.’’

Από μεγαφώνου η παρότρυνση και μάλιστα μαγνητοφωνημένη. Καθημερινώς στις δέκα το πρωί με κρύο ή με χιονιά, με ζέστη και λιοπύρι. Τέτοια ακρίβεια στην ώρα, ούτε Γκρίνουιτς. Ακούς το μήνυμα και δεν κοιτάζεις το ρολόι σου. Μόνο μια φορά θυμάμαι είχαμε μια αναστάτωση στον ρου των θορύβων, όταν ο παλιατζής κτυπήθηκε από την ασιατική γρίπη και τον αντικατέστησε ο γιος του, ο οποίος δεν ήταν και τόσο ‘’ακριβής’’, πράγμα που ανάγκασε τον παλιατζή μας να κάνει τις μεταδώσεις του με 39 πυρετό και γκουχ γκουχ σε live style, άγνωστον γιατί: «Από ό,τι παλιό σίδερο, παλιά συσκευή, σας απαλλάσσω γκουχ. Εδώ είμαι, ο νοικοκύρης φίλος σας, γκουχ γκουχ και ψα ψου». Ήταν συγκινητικό μα την αλήθεια.

Μέχρι που ένας νεαρός που έλεγε ότι ήταν μουσικός, μελοποίησε τα λόγια του παλιατζή, που αποτέλεσε τρόπω τινά τον ‘’εθνικό ύμνο ‘’ της γειτονιάς μου. Πλάκα είχε… Πράγμα που δεν έγινε τότε που και οι θόρυβοι είχαν και μεγαλύτερη ποικιλία αλλά και πιο μεστοί ήταν, όπως αυτοί του μανάβη, του ανθοπώλη και τόσων άλλων μικροπωλητών.

Τι έγιναν αυτοί οι θόρυβοι, βρε παιδιά; Δεν τους νοσταλγείτε; Και καλά αυτούς, τους πήρε το ποτάμι της προόδου, της ευμάρειας – τρομάρα μας-, αμ η καμπάνα της εκκλησιάς; Και όχι εκείνη που καλούσε τους Χριστιανούς να πάνε στη λειτουργία, αλλά εκείνη που με την ίδια μελωδικότητα κτυπούσε τα τέταρτα, τις μισές και τις ώρες; Χρόνια έχω να ακούσω το ρολόι. Να ’ναι γιατί ‘’χάλασε ‘’ και αναβάλλεται η επισκευή του από μέρα σε μέρα, ή γιατί ενοχλεί τους περιοίκους και σιώπησε;

Ενώ το ‘’αλεστήρι’’ του απορριμματοφόρου που μας απειλεί με έμφραγμα από την τρομάρα μας με τον αλλόκοτο εφιαλτικό του θόρυβο μέσα στον γλυκό τον ύπνο μας, κανέναν δεν άκουσα να ενοχλείται. Ούτε την γράφουσα, καν. Τη συντροφεύει λέει… Δεν είμαστε με τα καλά μας, σίγουρα!!!

γράφει η  Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου