Μοιάζουν με λάθη τα σωστά

Η αλήθεια με το ψέμα

Της λογικής τα νήματα

Παράλογα μπλεγμένα

 

Γεμίζουν τα παράθυρα

Φερέφωνα σε οθόνες

Αναίμακτα να σφάζονται

Οι εθνικές πατρόνες

 

Θεμέλιο ρίχνουν το θυμό

Το φόβο για αγκωνάρι

Να σώσουν τα οφίτσια τους

Και ο χάρος όποιον πάρει

 

Κι όσοι πάνω απ’ το λίκνο μου

Τραγούδαγαν κοιμήσου

Μου τάζουν μαγικά ραβδιά

Στο χείλος της αβύσσου

 

Το  δίλημμα στα χέρια μου

Στα ζάρια να το παίξω

Αν θέλω θάνατο αργό

Ή τώρα μια… και έξω …

 

Οι ελπίδες ‘γιναν   αριθμοί

Ξεπουλημένοι οι αγώνες

Τα όνειρα μας σέρνονται

Τραπεζικοί θαμώνες

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!