Οι λέξεις

31.12.2015

fog_light

Με κόκκινο μελάνι φυτεύονται οι λέξεις στ' αγριοκαίρια

απόσταγμα φλογάτο σ' ολόλευκο χαρτί

με τ' ακροδάχτυλα χωμένα μες στο χιόνι

να κραυγάζουν στους τυφώνες.

 

Ωσάν βαγόνια στην ορθή σειρά περιπλέκονται οι στίχοι

ρόδινο στάλαγμα ξάγρυπνης φωτιάς

αλυχτούν πάνω σε ημίαιμες γραμμές

από την ζέση του μαέστρου ποιητή

και σπάζουν τους κρυστάλλους της σιωπής.

 

Κόκκινο μελάνι στάζουν τα ποιήματα

δυο ανάριοι προβολείς μες στην ομίχλη.

 

_

γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό !!! Καλή χρονιά!!!

    Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ όμορφο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου