Οι μέρες μου, του Αντώνη Θ. Παπαδόπουλου

23.05.2015

 

 

Απόκαμα και θα σταθώ,

τί κι αν οι άλλοι τρέχουν

και το σκυφτό τους μέτωπο

μ' ιδρώτα κρύο βρέχουν;

Εγώ αλλοτινού καιρού

απόμαχος θα μοιάζω,

σ' έναν απόμερο σταθμό

τα τρένα θα κοιτάζω,

από μακρυά σφυρίζοντας

πως 'φθάσαν να σημαίνουν

και στο λαιμό μου, σαν περνούν,

κόμπους καημού να δένουν.

Γιατί είναι σαν τις μέρες μου

που έτσι όπως διαβήκαν,

σε παραζάλη κύλησαν

μα σ'ερημιά μ' αφήκαν.

 

_

γράφει ο Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος 

 

(Από την ποιητική συλλογή "Υπόγεια Διαδρομή", Αθήνα 1986, σελ. 17)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο και ιδιαίτερο το ποίημα σας Αντώνη!!!

    Το τρένο περνά όπως κι ο χρόνος.
    Βέβαια, ο τρένο κάνει στάσεις και επιβιβάζονται
    νέα άτομα κάθε φορά.
    Ο χρόνος προσπερνά δίχως πίσω να κοιτά…
    Σας εύχομαι να μείνετε λοιπόν σ’ εκείνον τον αλλοτινό καιρό
    παγώνοντας το χρόνο κι ας περνούν δίπλα σας άλλα τρένα.
    Κι ας ιδρώνουν τα σκυφτά μέτωπά των άλλων ανθρώπωνπου τρέχουν…
    Το ζήτημα είναι για ποιο λόγο τρέχουν;;;
    Μήπως για να προλάβουν το δικό τους τρένο;;;

    Απάντηση
  2. drmakspy

    Με εικόνες και νόημα, με γλυκόπικρο συναίσθημα που μεταδίδεται άμεσα και αυτούσια, ρυθμό, μέτρο και ρίμα…. όπως εγώ εννοώ την ποίηση… Όμορφο πολύ…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου