Απόκαμα και θα σταθώ,

τί κι αν οι άλλοι τρέχουν

και το σκυφτό τους μέτωπο

μ' ιδρώτα κρύο βρέχουν;

Εγώ αλλοτινού καιρού

απόμαχος θα μοιάζω,

σ' έναν απόμερο σταθμό

τα τρένα θα κοιτάζω,

από μακρυά σφυρίζοντας

πως 'φθάσαν να σημαίνουν

και στο λαιμό μου, σαν περνούν,

κόμπους καημού να δένουν.

Γιατί είναι σαν τις μέρες μου

που έτσι όπως διαβήκαν,

σε παραζάλη κύλησαν

μα σ'ερημιά μ' αφήκαν.

 

_

γράφει ο Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος 

 

(Από την ποιητική συλλογή "Υπόγεια Διαδρομή", Αθήνα 1986, σελ. 17)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!