Οι μέρες μου, του Αντώνη Θ. Παπαδόπουλου

23.05.2015

 

 

Απόκαμα και θα σταθώ,

τί κι αν οι άλλοι τρέχουν

και το σκυφτό τους μέτωπο

μ' ιδρώτα κρύο βρέχουν;

Εγώ αλλοτινού καιρού

απόμαχος θα μοιάζω,

σ' έναν απόμερο σταθμό

τα τρένα θα κοιτάζω,

από μακρυά σφυρίζοντας

πως 'φθάσαν να σημαίνουν

και στο λαιμό μου, σαν περνούν,

κόμπους καημού να δένουν.

Γιατί είναι σαν τις μέρες μου

που έτσι όπως διαβήκαν,

σε παραζάλη κύλησαν

μα σ'ερημιά μ' αφήκαν.

 

_

γράφει ο Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος 

 

(Από την ποιητική συλλογή "Υπόγεια Διαδρομή", Αθήνα 1986, σελ. 17)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

- γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη - “Τα περσινά τους βάζουν για καλά” του Σπύρου Γούλα και η ανάσυρση των προσωπικών ναυαγίων. Εκδόσεις Πόλις Από τον Μάιο του 2020 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Σπύρου Γούλα, από τις εκδόσεις Πόλις, σε επιμέλεια-διόρθωση Δημήτρη Αθηνάκη...

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Νησί θα πει κρούστα στεριάς ζωσμένη στο λουλάκι με βράχια ολοτσαλάκωτα, με δαντελένια μέρη, μια φούχτα σπόρια για τ’ αηδόνια στ’ άσπρο πεζουλάκι, κι ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, χειμώνα-καλοκαίρι.   Νησί θα πει μοσκοβολιά από σκίνους και θυμάρια, παπαρουνίτσες...

Θάλασσα

Θάλασσα

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο και ιδιαίτερο το ποίημα σας Αντώνη!!!

    Το τρένο περνά όπως κι ο χρόνος.
    Βέβαια, ο τρένο κάνει στάσεις και επιβιβάζονται
    νέα άτομα κάθε φορά.
    Ο χρόνος προσπερνά δίχως πίσω να κοιτά…
    Σας εύχομαι να μείνετε λοιπόν σ’ εκείνον τον αλλοτινό καιρό
    παγώνοντας το χρόνο κι ας περνούν δίπλα σας άλλα τρένα.
    Κι ας ιδρώνουν τα σκυφτά μέτωπά των άλλων ανθρώπωνπου τρέχουν…
    Το ζήτημα είναι για ποιο λόγο τρέχουν;;;
    Μήπως για να προλάβουν το δικό τους τρένο;;;

    Απάντηση
  2. drmakspy

    Με εικόνες και νόημα, με γλυκόπικρο συναίσθημα που μεταδίδεται άμεσα και αυτούσια, ρυθμό, μέτρο και ρίμα…. όπως εγώ εννοώ την ποίηση… Όμορφο πολύ…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου