Οι πασχαλιές

20.05.2019

Μου το ‘μαθαν οι πασχαλιές!

Να υπομένω και να προσδοκώ.

Την πίστη να μην χάνω!

Οι πασχαλιές που κάθε χρόνο δεν ξεχνούν ν’ ανθίσουν

Έστω για λίγες μέρες

Κι έρχονται στον κήπο μου να μου θυμίσουν πάλι …

 

Λικνίζονται στον ανοιξιάτικο αέρα

και μυρίζει ο τόπος ελπίδα από τη δική τους ευωδιά.

Ταιριάζει το χρώμα τους με το δάκρυ μου

Εκεί χωράει μια στάλα από το λιλά τους

Και κάνει μπλαβιά τα μάγουλα και τα χείλη μου

Αναστενάζω σαν θυμάμαι το μυστικό μας:

 

Κάποτε, κάποιος μου έπαιξε μια μελωδία

Με φλάουτο από ξύλο πασχαλιάς

Και με μάγεψε…

Η μουσική του είχε μια υπόσχεση  

Που μου άνοιξε στα δύο την καρδιά

Τρύπωσε εκεί ανάμεσα κι έγινε κομμάτι της.

 

Από τότε κάτι περιμένω…

 

Κι η προσδοκία αυτή μου φέρνει αγαλλίαση μαζί και πόνο!   

Έκανα τις πασχαλιές φίλες μου καρδιακές

κι εκείνες έρχονται πιστές κάθε χρόνο στον κήπο μου

να μου θυμίσουν πάλι:

Να υπομένω και να προσδοκώ.

Την πίστη να μην χάνω!

 

_

γράφει η Ελένη Δεληβοριά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου