Οι πασχαλιές

20.05.2019

Μου το ‘μαθαν οι πασχαλιές!

Να υπομένω και να προσδοκώ.

Την πίστη να μην χάνω!

Οι πασχαλιές που κάθε χρόνο δεν ξεχνούν ν’ ανθίσουν

Έστω για λίγες μέρες

Κι έρχονται στον κήπο μου να μου θυμίσουν πάλι …

 

Λικνίζονται στον ανοιξιάτικο αέρα

και μυρίζει ο τόπος ελπίδα από τη δική τους ευωδιά.

Ταιριάζει το χρώμα τους με το δάκρυ μου

Εκεί χωράει μια στάλα από το λιλά τους

Και κάνει μπλαβιά τα μάγουλα και τα χείλη μου

Αναστενάζω σαν θυμάμαι το μυστικό μας:

 

Κάποτε, κάποιος μου έπαιξε μια μελωδία

Με φλάουτο από ξύλο πασχαλιάς

Και με μάγεψε…

Η μουσική του είχε μια υπόσχεση  

Που μου άνοιξε στα δύο την καρδιά

Τρύπωσε εκεί ανάμεσα κι έγινε κομμάτι της.

 

Από τότε κάτι περιμένω…

 

Κι η προσδοκία αυτή μου φέρνει αγαλλίαση μαζί και πόνο!   

Έκανα τις πασχαλιές φίλες μου καρδιακές

κι εκείνες έρχονται πιστές κάθε χρόνο στον κήπο μου

να μου θυμίσουν πάλι:

Να υπομένω και να προσδοκώ.

Την πίστη να μην χάνω!

 

_

γράφει η Ελένη Δεληβοριά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου