Μονάδα βραχείας νοσηλείας …..

θάλαμοι ασθενών….μελαγχολικοί και άχρωμοι

φωνές, βουητά, συνομιλίες συνοδών,

που επιβραδύνουν τη γιατρειά

συζητήσεις επί παντός επιστητού

και αδιάκοπη φλυαρία που τυλίγει βασανιστικά

και σφίγγει σαν θηλιά το μυαλό των αρρώστων.

Πόσο θα ήθελαν οι ταλαίπωροι

να τραβήξουν τους ορούς από τις φλέβες τους

και να αλυσοδέσουν με αυτούς

τα στόματα των «ευαίσθητων» συγγενών τους.

«Α!! πόσο σας χρειάζεται ένα καινούριο παιχνίδι

για να περνάτε την ώρα σας...» σκέφτονται...

«ίσως να δοκιμάζατε λίγο από τον ορό της αλήθειας…

ω ναι αυτό οπωσδήποτε θα σταματούσε την ακατάσχετη φλυαρία σας

φαίνεστε άλλωστε... πως δεν είστε λάτρεις της αλήθειας…

ούτε αρέσκεστε να είστε απλά οι συνοδοί του σιωπηλού μας πόνου…

Συναγωνίζεστε μεταξύ σας για να γίνετε αγγελιοφόροι του θανάτου…

Μην βιάζεστε... μην βιάζεστε λοιπόν… αργά ή γρήγορα

στον άλλο κόσμο θα συναντηθούμε όλοι!!»

 

της Άννας Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!