building_sky

Ονειρεύομαι έναν κόσμο του κουτιού

χωρίς περιτυλίγματα και σιλοτέιπ

Έναν κόσμο παρθένο και αθώο

που να μην ξέρει καθόλου να μιλεί

καμία γλώσσα να μην γνωρίζει

που να μην έχει συλλαβίσει τίποτα

Ονειρεύομαι έναν κόσμο της Αρχής

μία κουκίδα σε νέο σύστημα αξόνων

μία τελεία πάνω στον γαλάζιο ουρανό

Να βάφει μπλε η πορεία του στο χρόνο

Κι ανάμεσα στα σύννεφα να τριγυρνά

 

Ευχές και όνειρα να πλέκει με αστέρια

στεφάνια- φωτοστέφανα επιθυμιών

να τα φορούν στα στενά του ουρανού

περαστικοί και περαστικοί τυχαίοι

Σε χρυσά καλάθια να κρατούν πολύτιμα

φρέσκα χαμόγελα μωρών παιδιών

Σαν το ζεστό το φουρνιστό ψωμί

να μοσχοβολά το μέλλον τους

στον δίκαιο κόσμο που ονειρεύομαι

πως κάποτε όλοι εμείς θα περπατάμε

περήφανοι και στητοί κι ελεύθεροι

 

Εκεί ψηλά στον καταγάλανο ουρανό

Θα πρέπει να πεθάνουμε μία φορά

Θα πρέπει να ξεψυχήσουμε μία στιγμή

Σε ένα χρόνο άχρονο να κάνουμε γιορτή

κηδεία και γέννα σ΄ ένα ουράνιο πανηγύρι

για να αγγίξουμε έναν Παράδεισο γήινο

έτσι που να πατάμε ανάλαφροι πια

στον τόπο των ονείρων…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!