Ου φονεύσεις

Δημοσίευση: 9.02.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Σώπασε και τα χαλάσματα σωπαίνουν,
τα σκέπασε η βαρυχειμωνιά.
Και η σιωπή σωπαίνει, βυθίστηκε στη φουρτουνιασμένη θάλασσα, σκορπίστηκε στου ορίζοντα τα σημεία.
Φλέγονται τ’άστρα, τα φαντάσματα της λήθης ταμπουρώθηκαν πίσω απ’ τα σύννεφα.
Ο δρόμος μυρίζει μπαρούτι, νιώθεις τη μυρουδιά στην ανάσα σου.
Βουτάς στο αίμα να δροσιστείς και σωπαίνεις.
Το κλάμα σε τρυπάει, μα εσύ δεν πονάς.
Τα σώματα της λύπης νεκρά στα χαλάσματα μα σώπασε εσύ. Κι οι δαίμονες σωπαίνουν.
Τόσος θάνατος απλήρωτος μα μη μιλάς, σώπα εσύ.
Η βαρβαρότητα δεν ανοίγει τις πύλες της ευτυχίας. Η πόλη σου φλέγεται, μάθε ν’ακούς και σώπα εσύ.
Ένα κομμάτι πανσέληνο σου στέλνει στ’ αφέγγαρα ματιά σου ένα παιδί.
Εσύ σκότωσες τ’αστέρια του για πάντα. Ποια μέρα θα δικαιωθεί το βλέμμα σου.
Ου φονεύσεις! Η πρώτη του Θεού η εντολή!

 

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου