9 Σχόλια

1. 

   Βάσω Αποστολοπούλου στο 04/04/2015 σε 9:09 πμ

   “Ο χρόνος θα περάσει.
   Θα αφήσει πάνω σου πληγές
   θα σου αφήσει γρατσουνιές.
   Θα σου αφήσει όμως και πολύτιμα σημάδια
   από χαμόγελα γλυκά και από χάδια”

   Ο χρόνος…. αδυσώπητος εχθρός ή αφοσιωμένος φίλος;
   Στο χέρι μας είναι να του δώσουμε την όψη που θέλουμε – αρκεί να το παλέψουμε!

   Πολύ όμορφο, φίλη μου Άννα!

   Απάντηση
   • 

     Άννα Ρουμελιώτη στο 04/04/2015 σε 5:07 μμ

     Aδυσώπητος πράγματι και προπορευόμενος και στο χέρι μας είναι οπως λες Βάσω να τον αξιοποιήσουμε, να παλέψουμε να κάνουμε όμορφη την καθε στιγμή του. Ευχαριστώ πολύ!

     Απάντηση
2. 

   Μάχη Τζουγανάκη στο 04/04/2015 σε 11:54 πμ

   Πολύ πολύ όμορφο Άννα

   Απάντηση
   • 

     Άννα Ρουμελιώτη στο 04/04/2015 σε 5:09 μμ

     Έχεις βάλει το χερι σου Μάχη και απο εκεί μακριά κάτι έχεις σταλάξει εδώ κοντά :). Πολλά πολλά ευχαριστώ!!

     Απάντηση
     • 

       Μάχη Τζουγανάκη στο 04/04/2015 σε 10:08 μμ

       Με συγκινεις….

       Απάντηση
3. 

   Ανώνυμος στο 05/04/2015 σε 12:48 πμ

   Πολύ όμορφό Άννα!! Με άγγιξες με τον “καθρέφτη” σου.. χρόνος είναι πάντα βιαστικός!!
   Βέβαια και κάποιες φορές αβάσταχτα δυσκίνητος..
   Είναι γλυκός πολλές φορές, σε απαλύνει
   και άλλες πάλι σε κάνει να βαριανασάνεις…

   Απάντηση
4. 

   Ελένη Ιωαννάτου στο 05/04/2015 σε 2:42 μμ

   Πολύ όμορφό Άννα!! Με άγγιξες με τον «καθρέφτη» σου.. χρόνος είναι πάντα βιαστικός!!
   Βέβαια και κάποιες φορές αβάσταχτα δυσκίνητος..
   Είναι γλυκός πολλές φορές, σε απαλύνει
   και άλλες πάλι σε κάνει να βαριανασάνεις…

   Απάντηση
   • 

     Άννα Ρουμελιώτη στο 06/04/2015 σε 11:34 πμ

     Σε ευχαριστώ πολύ Ελένη!

     Απάντηση
5. 

   Παναγιώτης Σκοπετέας στο 22/04/2015 σε 6:41 μμ

   Υπέροχη όπως πάντα!

   Απάντηση