γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Πόσο ωραίο βιβλίο σας έχω σήμερα, δεν φαντάζεστε!

Μικροί μου φίλοι, ετοιμαστείτε να γνωρίσετε τον γαϊδαράκο των Χριστουγέννων και σας δίνω τον λόγο μου ότι θα τον λατρέψετε.

Βρισκόμαστε σε μια εποχή πολύ μακρινή, εκεί που τα γαϊδουράκια ήταν το μέσο μεταφοράς των ανθρώπων. Με αυτά πήγαιναν στις δουλειές τους, σε αυτά φόρτωναν ότι ήθελαν να μεταφέρουν και τα γαϊδουράκια αγόγγυστα εξυπηρετούσαν τα αφεντικά τους. Άλλα αφεντικά ήταν δύστροπα και άλλα σέβονταν τα ζώα τους, όπως ο Ιωσήφ ο οποίος ήταν το αφεντικό του γαϊδαράκου της ιστορίας μας.

Ο Ιωσήφ λοιπόν και η γυναίκα του η Μαρία αγαπούσαν τον γαϊδαράκο τους, τον σέβονταν και τον φρόντιζαν γιατί και εκείνος με τη σειρά του παρείχε την πολύτιμη βοήθεια στα αφεντικά του. Ενώ τα παιδιά της γειτονιάς τον κορόιδευαν “Στραβαφτιά” και τον στενοχωρούσαν, η Μαρία τον φώναζε “Φιλαράκο” κάτι που λάτρευε.

Ο Φιλαράκος μας λοιπόν, μια μέρα χρειάστηκε να μεταφέρει στην πλάτη του τη Μαρία και τα λιγοστά υπάρχοντά τους. Το ταξίδι ξεκίνησε από τη Ναζαρέτ και ο προορισμός τους ήταν αν είχε ακούσει καλά ο Φιλαράκος μας η πόλη Γηθλεέμ. Ή μήπως αλλιώς την έλεγαν την πόλη που θα πήγαιναν;  

Μη βιάζεστε, θα μάθουμε παρακάτω…

Πω-πω τι γινόταν εκεί! Κόσμος πολύς, καμήλες, βόδια, άμαξες, τα πανδοχεία γεμάτα ταξιδιώτες και οι στρατιώτες Ρωμαίοι να φωνάζουν όλο και πιο δυνατά και άγρια. Ο Φιλαράκος μας πεινούσε, διψούσε και αγωνιούσε για την κατάσταση της Μαρίας, γιατί η όψη της ήταν όλο και πιο άσχημη.

Α! ξέχασα να σας πω, είχε ακούσει πως η Μαρία σύντομα θα έκανε μωρό!

Κανείς όμως δεν έδειχνε λίγη καλοσύνη και συμπόνια μπρος στην κατάστασή τους. Όλοι τους έδιωχναν. Τί κόσμος ήταν αυτός; Άπονος και άκαρδος, σκεφτόταν ο Φιλαράκος μας. Γιατί μη νομίζετε, και τα ζώα έχουν καρδιά και ψυχή και κάποιες φορές καταλαβαίνουν και συμπονούν πιότερο από τους ανθρώπους.

Χώρος να τους φιλοξενήσει βρέθηκε, μα όχι σε πανδοχείο, αλλά σε στάβλο. Ναι, καλά διαβάσατε και οι τρεις τους θα περνούσαν την κρύα αυτή νύχτα τους σε στάβλο. Και ο Φιλαράκος μας δεν είχε πρόβλημα, αλλά για τα αφεντικά του αυτό ήταν άδικο, μα δέχτηκαν τη λύση με ανακούφιση.      

Όλα όσα θα διαβάσετε παρακάτω στο βιβλίο, θα σας συγκινήσουν και θα σας γεμίσουν αγαλλίαση. Τα ζώα που με τις ανάσες τους ζεσταίνουν τη Μαρία, το δυνατό φως που όμοιό τους δεν έχει ξανά υπάρξει στον ουρανό, οι μελωδίες, ένας αναστεναγμός παιδιού και επισκέψεις ανθρώπων με δώρα στα χέρια είναι κάποια από τα οποία επέλεξα να μοιραστώ μαζί σας.

Όλα ήταν διαφορετικά, όλα ήταν γαλήνια εκείνη τη νύχτα και παρά ότι βρίσκονταν μέσα σε έναν ταπεινό στάβλο, κανέναν δεν ενοχλούσε.

Μικροί μου φίλοι, δεν θα σας αναφέρω πως ολοκληρώνεται η ιστορία του Δημήτρη Προύσαλη, ένα σύντομο βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, την οποία μας παρουσιάζει ο γαϊδαράκος των Χριστουγέννων. Θα σας πω μονάχα ότι τούτο το βιβλίο αξίζει να το διαβάσετε, αξίζει να το έχετε στη συλλογή σας γιατί είναι ξέχειλο αγάπη αλλά και σεβασμό και μας μυεί στην ιστορία της Γέννησης του Χριστού μας με έναν πολύ όμορφο και προσιτό τρόπο τόσο σε εσάς τους μικρούς μου φίλους όσο και τους μεγάλους.

Αδράξτε την ευκαιρία, αναζητήστε το βιβλίο, μάθετε περισσότερα για τον γαϊδαράκο των Χριστουγέννων και είμαι σίγουρη ότι θα τον λατρέψετε, όσο και εγώ ή και ακόμα περισσότερο!

Καλές γιορτές, μικρά μου ξωτικά!

Εικονογράφηση: Μανώλης Φραγκούλης

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Η ιστορία του σπουδαιότερου γαϊδαράκου του κόσμου.

Τα παιδιά του τόπου μου με φωνάζουν “Στραβαφτιά” αλλά η κυρά μου με είπε “Φιλαράκο” και από τότε θέλω να με λένε έτσι. Θέλω να σας πω για όσα είδαν τα μάτια μου στον κόσμο των ανθρώπων και των ζώων αλλά και όσα άκουσα και έζησα σ’ ένα ταξίδι από τη Ναζαρέτ στη… Γηθλεέμ.

Ταξίδια είχα κάνει μέχρι τότε πολλά αλλά αυτό ήταν αλλιώτικο, γιατί μας έφερε ένα μωρό ξεχωριστό. Εγώ θαρρώ πως από τότε άλλαξε ο κόσμος, αλλά εσείς μπορεί να ξέρετε καλύτερα. Αν σας αρέσει η περιπέτειά μου, να πάτε να την πείτε και στους φίλους σας…

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου:

Ο Δημήτρης Προύσαλης γεννήθηκε στην Ολλανδία το 1965. Σπούδασε παιδαγωγικά στη Μυτιλήνη και είναι τελειόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών (2004). Έχει πραγματοποιήσει σπουδές Βιβλιοθηκονομίας και Μετεκπαίδευσης στην Ειδική Αγωγή. Από το 1988 εργάζεται σαν δάσκαλος στη δημόσια εκπαίδευση. Έχει τιμηθεί με το βραβείο «Κώστα Δεμερτζή προς τον Έλληνα δάσκαλο» από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (2003) για τη συμβολή του στην προώθηση του παιδικού και εφηβικού βιβλίου και της φιλαναγνωσίας.

Ασχολείται με τη μελέτη, ανάλυση, συλλογή και καταγραφή του λαϊκού παραμυθιού από το 1999. Έχει μαθητεύσει σε σεμινάρια πάνω στη μυθοπλασία και την τέχνη της αφήγησης, για την παιδαγωγική και θεραπευτική προσέγγιση του παραμυθιού και την αξιοποίηση του για χρήση μέσα στην τάξη και σε χώρους θεραπευτικής παρέμβασης. Έχει πραγματοποιήσει εκδόσεις, δημοσιεύσεις σε περιοδικά και εισηγήσεις σε συμπόσια και διεθνή συνέδρια με θέμα το λαϊκό παραμύθι.

Έχει συντονίσει εργαστήρια μετά από προσκλήσεις μορφωτικών οργανισμών και σχολικών συμβούλων. Έχει συγκεντρώσει πάνω από 50 λαϊκά παραμύθια με τους μαθητές του. Σαν αφηγητής μοιράζεται από το 2003 τα παραμύθια που αγαπά με παιδιά κι ενήλικους κι έχει αφηγηθεί σε πολλούς διαφορετικούς χώρους και σε κοινά ποικίλης σύνθεσης. Πρόθεση του είναι να συμβάλει ώστε να ξαναμπεί το παραμύθι στο κέντρο του ενδιαφέροντος του κόσμου και να δημιουργηθούν εστίες αφήγησης παντού αναδεικνύοντας τη σημαντικότητα του για την ανθρώπινη ψυχή και τον πολιτισμό. Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα καθώς και το σύνολο των βιβλίων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.