τοβιβλίο.net

Select Page

Ο δρόμος της Ανάστασης

Ο δρόμος της Ανάστασης

Μόνος  περπατώ στο μονοπάτι της αλήθειας.

Τ’ αγκάθια -γύρω μου-  καρφώνουν τον Ήλιο

που κρατούσα σαν φυλακτό.

Γρήγορα  οι βροχοποιοί εξορίστηκαν

απ’ τους βαρβάρους.

Έμεινε ορφανό το μέλλον μας,

ξερό, δίχως νερό κι αγάπη.

Ανηφορικός ο δρόμος της αρετής 

κι η θλίψη καρτερεί καλά  κρυμμένη

στα σκαλοπάτια  τ’  Ουρανού.

Δίπλα μου, άνθρωποι αισχροί

βυσσοδομούν, δίχως ντροπή.

Μα, προχωρώ, κουβαλώντας

το πληγωμένο φως, μέχρι το τέλος.

Μέχρι την Ανάσταση…

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Μοναχικός φαντάζει αυτός ο δρόμος…μα δίνει την ελπίδα για μιαν Ανάσταση που καρτερούμε όλοι μας…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος