Ο δρόμος της Ανάστασης

14.05.2016

Μόνος  περπατώ στο μονοπάτι της αλήθειας.

Τ’ αγκάθια -γύρω μου-  καρφώνουν τον Ήλιο

που κρατούσα σαν φυλακτό.

Γρήγορα  οι βροχοποιοί εξορίστηκαν

απ’ τους βαρβάρους.

Έμεινε ορφανό το μέλλον μας,

ξερό, δίχως νερό κι αγάπη.

Ανηφορικός ο δρόμος της αρετής 

κι η θλίψη καρτερεί καλά  κρυμμένη

στα σκαλοπάτια  τ’  Ουρανού.

Δίπλα μου, άνθρωποι αισχροί

βυσσοδομούν, δίχως ντροπή.

Μα, προχωρώ, κουβαλώντας

το πληγωμένο φως, μέχρι το τέλος.

Μέχρι την Ανάσταση…

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Μοναχικός φαντάζει αυτός ο δρόμος…μα δίνει την ελπίδα για μιαν Ανάσταση που καρτερούμε όλοι μας…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου