Ο ερημίτης

18.03.2019

Μια τεράστια έρημος κάλυπτε έκταση χιλιάδων στρεμμάτων από καυτό έδαφος σπαρμένο με βράχους, αραιούς θάμνους, κάκτους, φίδια, σκορπιούς, σκασμένο εδώ κι εκεί, που αντανακλούσε όλη την ημέρα το ανελέητο φεγγοβόλημα του φλογερού ήλιου.

Ένας άνθρωπος, μοναχός, να δημιουργεί τον κόσμο από την αρχή, πρώτα μέσα του και ύστερα γύρω του. Το σπίτι του, τα αγαθά του, τα λιγοστά ζώα του, τα εργαλεία του, λίγα βιβλία, η απέραντη έρημος κι αυτός. Τίποτε άλλο.

Ήταν εκεί από πάντα, για χρόνια, μήνες, μέρες δεν είχε σημασία. Τι νόημα έχει το πέρασμα του χρόνου, το παρελθόν, το μέλλον; Στον ύπνο του έβλεπε όνειρα που τον ταξίδευαν σ’ όλο τον κόσμο, αλλά τα απόδιωχνε γιατί δεν είχε ανάγκη διαφυγής. Το πρόσωπο του, τα χέρια του, το κορμί του πήραν το χρώμα της ερήμου, οι ήχοι της έγιναν η φωνή του και η σοφία της έγινε η γνώση του.

Μερικοί ταξιδευτές ξαποστένανε στο σπιτικό του, αλλά δεν τους ανεχόταν για πάνω από μερικές ημέρες. Του έφερναν ειδήσεις από τον κόσμο πέρα από την έρημο, όμως δεν τον ενδιέφεραν. Τον ρωτούσαν γεμάτοι έκπληξη πως κατάφερνε να ζει μονάχος του και αυτός μειδίαζε και σιωπούσε.

Οι αντικατοπτρισμοί πάνω στην καυτή άμμο του φανέρωναν όλα όσα ποθούσε, γυναίκες, πλούτη, παλάτια για να τον κολάσει. Τον δοκίμαζε η έρημος καθημερινά με τα τερτίπια της, μα αυτός αντί να λυγίζει θέριευε, όπως θεριεύει η φωτιά όταν την αναδεύεις με τη μασιά.

Ήταν πολυεκατομμυριούχος συγγραφέας με εκατομμύρια θαυμαστές σε όλο τον κόσμο. Πολύ πιθανόν να του απένειμαν το Νόμπελ Λογοτεχνίας, αν απέκρυβε από τον εαυτό του ότι δεν ήταν ο εαυτός του για πολύ, πολύ καιρό.    

 

_

γράφει ο Αδαμάντιος Τσακαλούδης

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου