Ο καθρέπτης

5.02.2014

 

_τσαλακώθηκες ρε μεγάλε και απόψε ? … απόλαυσε το τοπίο … είμαι απέναντι σου και θα τα πούμε τετ α τετ … απόλαυσες το νερό στο πρόσωπο σου ? …πόσες φορές άφησες το παγωμένο νερό να τρέξει πάνω στο κεφάλι σου ? .. απορώ πως δεν πάγωσες … ξεψυχάς μέσα σου ε ? …. είσαι ερείπιο και πρέπει να διαλυθείς απόψε …. μου αρέσει που έχεις ραντίσει το στομάχι σου με καθαρό ουίσκυ … μου αρέσει που είσαι λιώμα … έτσι σε θέλω …. να τσαλακώνεσαι και να διαλύεσαι … είσαι και εμετικός βλέπω μέσα από την λίμνη του νιπτήρα …. τσάμπα πήγε το ποτό που χάρισες στον εαυτό σου τελικά  …. μάλλον λάθος επιλογή και απόψε … μην πίνεις κάτι που σε πίνει και μην χαλιέσαι με κάτι που σε χαλάει …. αλήθεια , τι σε χάλασε ? … η ψευδαίσθηση ή η πουτανιά ? … είναι και τα δύο γένους θηλυκού και έχω την περιέργεια να μάθω … δεν μπορείς να με κοιτάξεις ? … τρέμεις ολόκληρος ? .. εγώ είμαι σταθερός όπως βλέπεις … ακλόνητος … σου δίνω ότι μου δίνεις … κοίταξε με στα μάτια !!!!... μπορείς να με κοιτάξεις ηλίθιε ???.... δεν τολμάς γιατί θα σου αποδείξω μέσα από την αντανάκλαση μου πως είσαι εντελώς ηλίθιος για να μην πω τίποτα περισσότερο … τι κάνεις εκεί ???? … τι προσπαθείς να κάνεις ???? … θα μου πετάξεις το ποτήρι για να με διαλύσεις σε όσες αλήθειες σου λέω ? …. χαχαχα … ξέρω πως το γυαλί γυαλί ερωτεύτηκε … κομμάτιασε με …. αλλά αν με κομματιάσεις θα έχεις γίνει κομμάτια και εσύ ο ίδιος … έλα … σε προκαλώ !!! … σπάσε με !!! … διστάζεις ? … εγώ όχι !!!! … ρισκάρω για σένα ηλίθιε !!! … είσαι τρισάθλιος και εντελώς εκτός εαυτού αλλά θα σε σκίσω ! … εσύ θα τα βάλεις μαζί μου , αλλά αν με αποτελειώσεις κάνοντας με χίλια κομμάτια θα σε κάνω και εγώ ακόμα χίλια κομμάτια με την σειρά μου !!!! … σπάσε με γιατί έχω σπαστεί μαζί σου !!!! …. τι έκανες εκεί ???? … μου πέταξες το ποτήρι με το ουίσκυ ???? … με έκανες κομμάτια , αλλά όσα κομμάτια με έκανες τόσα κομμάτια είσαι και εσύ μέσα από το είδωλο μου … σε κέρδισα μεγάλε … έχασες μαζί μου και ξέρεις γιατί ? … γιατί εγώ είμαι το αληθινό είδωλο σου …. με κομμάτιασες και σε κομμάτιασα … πόσες εικόνες έχει η μορφή σου μέσα από τα κομμάτια που μου χάρισες ? .. θα σου πω εγώ …είσαι  όσα κομμάτια με έκανες , αλλά δείχνεις πουθενά ολόκληρος ? …. Είσαι κομμάτια από ξεπεσμένο γυαλί του έρωτα … ξαναμοντάρισε με κομμάτι κομμάτι …. και αν τα καταφέρεις να με κάνεις και πάλι ίδιο , να ξέρεις πως θα έχεις καταφέρει να ξαναβρείς τον εαυτό σου ξανά … κοιμήσου … κοιμήσου με το ζόρι απόψε και … κοιμήσου εαυτέ μου … μια άλλη μέρα σου ξημερώνει …

 

του Γιάννη Καλαϊτζάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

Νόστος

Νόστος

Η Λουκρητία αγουροξυπνημένη και πατώντας στις μύτες των ποδιών της για να μην ταράξει τον Γιάννη, προχωρά προς προς τον γωνιακό μπουφέ του δωματίου, στο σεντούκι με τις αναμνήσεις. Ανοίγει το κάτω συρτάρι και κρατά στα χέρια της μια πολύτιμη φωτογραφία, αδιάψευστο...

Το μήνυμα ελήφθη

Το μήνυμα ελήφθη

Μάταια έψαχνε να βρει τον ταχυδρόμο να τον ρωτήσει. Δεν ήταν πουθενά, ώσπου πληροφορήθηκε ότι άλλαξε γειτονιά. Μετά εξαφανίστηκε. Αγνοούμενος. Τα ίχνη του χάθηκαν για πάντα. Ίσως να γνώριζε κάτι το λευκό περιστέρι. Όταν το αντάμωσε μόνο λευκό δεν ήταν. Μαύρα τα είχε...

Η διάσταση

Η διάσταση

«Έχω μια βιβλιοθήκη» της είπα. «Αξίζει να τη δεις».  «Έλα τώρα»! απάντησε και πήρε εκείνο το ύφος το ενοχλημένο, όταν πιέζεται για κάτι που δε θέλει. «Πιστεύεις πως μπορώ να χάνω το χρόνο μου με βιβλία; Δεν με ενδιαφέρουν. Κάτι άλλο πρέπει να βρω, να περνάω τις...

Να βλέπω το Θεό…

Να βλέπω το Θεό…

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε ανάγκη την παρουσία του, έστω και βουβή. Οι Παρασκευές ήταν δύσκολες, άλλαξαν όλα από τότε που εκείνος έφυγε από κοντά της μια Παρασκευή βράδυ, ένα φθινόπωρο σαν και τούτο, μουντό κι αφιονισμένο σαν τα λυσσασμένα σκυλιά που...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Να βλέπω το Θεό…

Να βλέπω το Θεό…

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε ανάγκη την παρουσία του, έστω και βουβή. Οι Παρασκευές ήταν δύσκολες, άλλαξαν όλα από τότε που εκείνος έφυγε από κοντά της μια Παρασκευή βράδυ, ένα φθινόπωρο σαν και τούτο, μουντό κι αφιονισμένο σαν τα λυσσασμένα σκυλιά που...

Αυτά τα αβέβαια χρόνια

Αυτά τα αβέβαια χρόνια

Ο Παύλος δεν ήταν ξεκούραστος. Άφησε το βλέμμα του να περιπλανηθεί για λίγο στις αφίσες του φοιτητικού του διαμερίσματος και στο ομοίωμα ανθρώπινου σκελετού που στόλιζε το γραφείο του και στη σκέψη του άφηνε τον εαυτό να τον φαντάζεται να καθαρίζει τη βρωμιά που...

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

_ γράφει η Μαργαρίτα Κτωρίδου - «Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής σου!». Έτσι της έλεγαν όλοι. Μα εκείνη δεν ένιωθε έτσι. Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της είχε περάσει. Ξημέρωσε κι έφυγε μαζί του. Η Μένη. Πού είναι η Μένη;  Τη βρίσκει πάνω από το τραπέζι -φυσικά. Η...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου

    “με έκανες κομμάτια , αλλά όσα κομμάτια με έκανες τόσα κομμάτια είσαι και εσύ μέσα από το είδωλο μου …”

    Ένας μονόλογος – που στην ουσία είναι διάλογος…
    Με το είδωλό του στον καθρέφτη – που στην ουσία είναι ο ίδιος του ο εαυτός…

    Λέει, κι ακούει ταυτόχρονα, αλήθειες – ίσως πικρές… ίσως ανεπιθύμητες… αλλά πάντα δοσμένες με το γνωστό καταλυτικό χιούμορ του Γιάννη καλαϊτζάκη!

    Εύγε φίλε μου Γιάννη!

    Απάντηση
  2. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Ανατρεπτικά όμορφο! Τα’ χουμε ξαναπεί, έχεις τον τρόπο σου…

    Απάντηση
  3. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Τι να πω φίλε μου! Είσαι πραγματικά ένας “θυελλώδης, φιλόσοφος με καταλυτικό χιούμορ που έχει μέσα του έναν οξύ αυτοσαρκασμό. Μέσα σε αυτόν τον καταιγιστικό τρόπο γραφής βρίσκει κανείς το στίγμα το απόλυτα ιδιαίτερο του γραψίματος σου, που γοητεύει.

    ….«τι έκανες εκεί ???? … μου πέταξες το ποτήρι με το ουίσκυ ???? … με έκανες κομμάτια , αλλά όσα κομμάτια με έκανες τόσα κομμάτια είσαι και εσύ μέσα από το είδωλο μου … σε κέρδισα μεγάλε … »

    Μια πραγματικά θαυμάσια σκηνή και πόσο αληθινή! Όσο και να λέω ότι σε ξέρω με όσα δικά σου έχω διαβάσει, πάντα με “κοπανάς” κατακέφαλα με κάθε σου κείμενο. Να σαι καλά Χανιώτη Γιάννη.

    Απάντηση
  4. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    καλησπέρα Βάσω … σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια … ειναι ένα παιχνίδι εκ των έσω μας με αντίπαλο τον εαυτό μας και τη συνείδηση … )

    Απάντηση
  5. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    καλησπέρα Βαγγέλη Θερμογιάννη … τίποτα δεν είναι τυχαίο … όλοι μας κάποτε φτάσαμε σε αυτό το σημείο του “καθρέπτη” της σκέψης μας … )

    Απάντηση
  6. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    Χριστόφορε πιστεύω πως το παιχνίδι μέσα μας ενάντια στο “πρέπει” και το “θέλω” μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από το ξέσπασμα με τον ίδιο μας τον εαυτό … το θέμα είναι να μη μας πάρει η από κάτω … σε ευχαριστώ για το υπέροχο σχόλιο σου … )

    Απάντηση
  7. fofi walter-kyrlidou

    αγαπητε φιλε,σαν ψυχολογος θα μπορουσα για ωρες να αναλυω το δυνατο και ανατρεπτικο σου διηγημα.ΕΥΓΕ.

    Απάντηση
  8. Βαγγέλης Τσερεμέγκλης

    Γιάννη ,τώρα ,αυτήν την στιγμή αλλάζω δωμάτιο . Αυτό που βρίσκομαι έχει καθρέφτη που κινδυνεύει και ποιός πληρώνει τα σπασμένα μετά. Αλλά πάλι μήπως να κάτσω εδώ απέναντί του και να κάνω ασκήσεις ψυχραιμίας και αυτοσυγκράτησης ;;; Σαν καλύτερο μου ακούγεται αυτό. Εδώ θα κάτσω να συμφιλιωθώ με τον εαυτό μου και το είδωλό του, ας ελπίσουμε οτι θα την γλιτώσει ο καθρέφτης.
    Θα σε ενημερώσω σχετικά ,προς το παρόν ξανά διαβάζω το υπέροχο κείμενό σου και βλέπουμε.

    Απάντηση
  9. Ρένα Τσαβαρή

    Κάποτε που έκανα θεατρική σκηνή ,μας έβαλε η δασκάλα μας αυτή την άσκηση να κάτσουμε επάνω στην σκηνή και να μιλήσουμε στον καθρέφτη μας..Νομίζω πως δεν θα το ξεχάσω ποτέ..τελικά ο άνθρωπος κουβαλάει μέσα του πολλούς ραγισμένους καθρέφτες και σπάνια να τους ανακαλύψει αν δεν του δοθεί έστω μια αφορμή για την στιγμή της αλήθειας του!
    Σε ευχαριστώ που μου το θύμισες,Γιάννη Καλαϊτζάκη.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου