Ο καθρέφτης, του Σπύρου Μακρυγιάννη

31.10.2015

 

 

Και να που η ψυχή μου έμεινε μόνη
γυμνή μπροστά στης κρίσης τον καθρέφτη
η αλήθεια του σκληρά να την πληγώνει…
Δεν γίνεται αυτόν να βγάλει ψεύτη…

Και τώρα δεν μπορεί πληγές να κρύψει
σημάδια αμαρτίας την λεκιάζουν,
την σκέπασε απέραντη μια θλίψη
με μαύρη εικόνα γύρω όλα μοιάζουν…

Αν ίσως πίσω γύρναγε ο χρόνος
τα ίδια άραγε να έκανα λάθη;
Αν ήξερα πως τώρα θα ήμουν μόνος
θα υπέκυπτα στα ίδια μου τα πάθη;

Καθρέφτη μου σκληρός είσαι μαζί μου
μα πιο σκληρή η ζωή που είχα διαλέξει
αφύπνισες και την συνείδησή μου
μιλάει αυτή και δεν αρθρώνω λέξη…

Το παρελθόν δεν γίνεται να σβήσω
θα είναι πάντα εκεί οι σκελετοί μου
κι αν μέσα στην ντουλάπα μου τους κλείσω
ποτέ δεν θα τους διώξω απ’ την ζωή μου…

 

_

γράφει ο Σπύρος Μακρυγιάννης - Αργοναύτης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. sofiakioroglou

    Πολύ ωραίο! Το παρελθόν μας πάντα θα μας στοιχειώνει αλλά αποτελεί και οδοδείκτη για την μελλοντική μας πορεία.

    Απάντηση
    • drmakspy

      Ευχαριστώ για τα λόγια σου… Ναι, έτσι είναι… Στοιχειό αλλά και οδοδείκτης για το μέλλον… Αλίμονο σε όσους δεν δουν αυτή την διάσταση…

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Οι σκελετοί μπορεί να μην φεύγουν μα αφού έχουν βρει μια θέση πλεον …ας μείνουν εκει και ας μην τους αφήσουμε να μας στοιχειώνουν.. κι ας είναι η αφύπνιση της συνείδησης ένα βήμα μπροστά…. Πολύ δυνατο και μου άρεσε ιδιαίτερα το ποίημά σου Σπύρο.Καλό βράδυ εύχομαι.

    Απάντηση
    • drmakspy

      Να είσαι καλά Άννα μου. Κάποτε πρέπει να ξυπνάει η συνείδηση και να λέει τις αλήθειες της όσο κι αν μπορεί να είναι σκληρές.

      Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Πάρα πολύ ωραίο Σπύρο με την αλήθεια του. Το παρελθόν φάντασμα κι οδηγός μαζί…

    Απάντηση
    • drmakspy

      Μάχη μου σε ευχαριστώ. Ο καθρέφτης δεν μπορεί παρά να πει αλήθειες…

      Απάντηση
  4. Αλεξια. Καλλεργη

    Πολύ ωραίο ποίημα βιωματικο, σε έντονο εξομολογητικό τόνο που μας αγγίζει και μας συγκινεί,αληθειες ζωής…

    Απάντηση
  5. drmakspy

    Αλεξία είναι ακριβώς όπως το περιγράφεις.. Βιωματικό και έντονα εξομολογητικό… Γι αυτό και αληθινό… Γι αυτό και μπορεί να αγγίξει…. Σε ευχαριστώ…

    Απάντηση
  6. Ελένη Ιωαννάτου

    Σπύρο μου υπέροχο!!!
    Ναι, το χρόνο αν γυρνούσαμε πίσω, ίσως τα ίδια να ξαναζούσαμε.
    Πιστεύω πως τίποτα δεν είναι τυχαίο.
    Σαν το κύμα η ζωη. Μια πάνω μια κάτω…
    Όμως με τουτα και με τα άλλα, φτάσαμε στη σημερινή μοναδική όχθη μας.

    Καλό σου απόγευμα Σπύρο μου!!!

    Απάντηση
    • drmakspy

      Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και τις δικές σου αλήθειες και διαπιστώσεις… Καλό απόγευμα και σε σένα Ελένη μου.

      Απάντηση
  7. Μαριανθη πλειωνη

    Σκληρός ο καθρέφτης σαν την αλήθεια… Πολύ ωραίο κ.Μακρυγιάννη!!!

    Απάντηση
    • drmakspy

      Μπορείς να πεις ψέμματα και να γίνεις πιστευτός σε όλο τον κόσμο… Δεν μπορείς όμως να πεις ψέμματα στον εαυτό σου! Δεν γίνεται… Ξέρει την πάσα αλήθεια και σε φέρνει αντιμέτωπο με αυτήν… Ο καθρέφτης αντανακλά την αλήθεια και μόνο….

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου