τοβιβλίο.net
Σπύρος Μακρυγιάννης

Δημοσιεύσεις

Υστεροφημία

Υστεροφημία

Τις στιγμές μου, τις ώρες να γεμίζω με στίχους ανάγκη έχω που με ορμή σαν κύμα ασυγκράτητο από μέσα μου βγαίνει, και λυτρώνει απ’ τα σάβανα μια ψυχή, τη μόνη που κατέχω και που, σ’ αέναο κύκλο, Λάζαρος ανέστη και πάλι πεθαίνει… Κι αν μια μέρα βουβή από ποίηση η ψυχή...

Διαβάστε Περισσότερα
Εγώ και η νύχτα

Εγώ και η νύχτα

Νύχτα μητέρα λογισμών που αλήθεια με τρομάζουν σε ποιων το φως αστερισμών οι εφιάλτες μου κουρνιάζουν; Νύχτα της έμπνευσης τροφός μα και του φόβου αντάμα το ένα σου στήθος βγάζει φως και τ’ άλλο πνίγει κλάμα. [...] _ γράφει ο Σπύρος...

Διαβάστε Περισσότερα
Ψυχή τρέφοντας

Ψυχή τρέφοντας

Ενίοτε εκλεκτά ταΐζω εδέσματα την λαίμαργη ψυχή μου που άλλοτε η τύχη έφερε εμπρός μου κι άλλοτε στων εκλεκτών μου φίλων τα μαγειρεία αναζητώ. Την ξεπληρώνω έτσι για τα εμέσματα που μ' ευθύνη όλη δική μου την τρέφω στα ταχυφαγεία του κόσμου -τροφή που δεν αξίζει ούτε...

Διαβάστε Περισσότερα
Ανησυχητική μούσα

Ανησυχητική μούσα

Απόψε ξύπνησε η ανάγκη για να γράψω κάτι έχω μέσα να ξορκίσω ή να κάψω. Δεν ξέρω αλήθεια αν είναι η μοναξιά νιώθω πως θέλει να με κάνει μια χαψιά... Ένα θηρίο που στα σωθικά γυρίζει σαν μεθυσμένος ναύτης που χυδαία βρίζει γιατί τον δρόμο για το πλοίο έχει χάσει κι...

Διαβάστε Περισσότερα
Ακολουθώντας τα ίχνη της ελευθερίας…

Ακολουθώντας τα ίχνη της ελευθερίας…

(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος) …στο δέκατο τρίτο ταξίδι μας, πάμε πίσω, σε χρόνους παλιούς μα ποτέ τους ξεχασμένους. Τότε που ακόμη οι άνθρωποι κατάφερναν να αποτινάζουν από πάνω τους το σκοτάδι αναζητώντας στην ζωή τους φως. Σημερινός μας καλεσμένος ο ποιητής...

Διαβάστε Περισσότερα
Το μικρό “στραβό” δεντράκι

Το μικρό “στραβό” δεντράκι

Το εργοστάσιο δούλευε με γοργούς ρυθμούς μέρα νύχτα. Τα Χριστούγεννα πλησίαζαν και όλων των λογιών τα χριστουγεννιάτικα δένδρα που κατασκεύαζε έπρεπε να είναι έτοιμα από τις αρχές του Δεκέμβρη για να φύγουν για τα ράφια των καταστημάτων. Πράσινα τα περισσότερα, αλλά...

Διαβάστε Περισσότερα
Παράσταση

Παράσταση

  Πάλι για λίγο στην σκηνή λίγο κάτω απ' τα φώτα... Μακρυά η ζωή η αληθινή λυσσομανά σαν πρώτα μα δεν με φτάνει πάνω εδώ δεν φτάνει να δαγκώσει και δεν μπορεί χωρίς αιδώ τώρα να με πληγώσει... Εδώ είναι ο ρόλος μου ζωή [...]   _ γράφει ο Σπύρος Μακρυγιάννης...

Διαβάστε Περισσότερα
Στο Παρίσι

Στο Παρίσι

Στο Παρίσι κάθε ζωγράφος στις όχθες του Σηκουάνα τη θέση έδωσε σε δολοφόνο. Πονά πολύ η Sacré-Cœur σαν μάνα σαν βλέπει τα παιδιά της μες τον πόνο... [...] γράφει ο Σπύρος Μακρυγιάννης -...

Διαβάστε Περισσότερα
Μικρός μετανάστης

Μικρός μετανάστης

Το βλέμμα σοβαρό και λυπημένο πως σώθηκες δεν είναι αρκετό το σώμα απ’ την θάλασσα βρεγμένο και τώρα πια στον κόσμο μοναχό… Το ξέρεις πια πως εύκολες δεν θα 'ναι οι μέρες σου σ’ αυτή την ξένη γη απώλειες μετράς που σε πονάνε, που ανοίξανε μεγάλη μια πληγή… Δεν έχεις...

Διαβάστε Περισσότερα
Ο καθρέφτης, του Σπύρου Μακρυγιάννη

Ο καθρέφτης, του Σπύρου Μακρυγιάννη

Και να που η ψυχή μου έμεινε μόνη γυμνή μπροστά στης κρίσης τον καθρέφτη η αλήθεια του σκληρά να την πληγώνει… Δεν γίνεται αυτόν να βγάλει ψεύτη… Και τώρα δεν μπορεί πληγές να κρύψει σημάδια αμαρτίας την λεκιάζουν, την σκέπασε απέραντη μια θλίψη με μαύρη εικόνα γύρω...

Διαβάστε Περισσότερα
Γράμμα στον αγέννητο, του Σπύρου Μακρυγιάννη

Γράμμα στον αγέννητο, του Σπύρου Μακρυγιάννη

Στον αγέννητο Νόμιζα θα 'ρθεις... Θυμάμαι τότε που αχνοφάνηκες. Κύτταζα την εικόνα μου στον καθρέφτη μέσα στο ασανσέρ... Άλλαζε. Έφτασα στο ισόγειο ένας άλλος. Πιο ώριμος και δυνατός. Χάθηκες μια μέρα στο αίμα. Δεν ήρθες ποτέ... Είναι στιγμές που σε νιώθω στο στήθος...

Διαβάστε Περισσότερα
Αϊλάν

Αϊλάν

Σπάραξε πάλι μου η καρδιά, βούρκωσαν μου τα μάτια, ακόμα και η αμμουδιά χίλια έγινε κομμάτια... Άψυχο πως το δέχτηκε πικρό θάλασσας δώρο κορμάκι που τ' ορέχτηκε θεριό ένα αιμοβόρο;... Προσκέφαλό του τ' αλμυρό που σκάει γλυκά το κύμα κι η άμμος στρώμα μαλακό, πως να...

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο