Τούτα τα λάβαρα
Γίνηκαν κόκκινα από το αίμα των παιδιών

Τούτοι οι δρόμοι
Πλημμυρίζουν από το αίμα των μανάδων

Τούτη η πόλη
Θα καεί, για να ζεσταθούν οι πόθοι που θάφτηκαν κάτω από το χώμα της μνήμης

Όμως, εμείς, αδέρφια!
Θα γεμίσουμε την πόλη με ζωή

Θα σκουπίζουμε τα δάκρυα με τα λάβαρα

Τα λάβαρα εκείνα, που θε να γίνουν κόκκινα από το δικό μας αίμα...

Το χρωστάμε στις ψυχές μας και στην ιστορία!
Κι εμείς, αδέρφια, ξέρουμε - πώς - να πληρώνουμε τούτα τα χρέη...

 

_

γράφει ο Βαγγέλης Ζιμετάκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!