Ο πόθος

3.07.2016

kiss_sunset

Έβραζε το αίμα μας

τσουρούφλιζε η ψυχή μας

Και τα κορμιά μας ανάκατα

σαν φίδια σέρνονταν

Της ηδονής τον θερμό σκοπό

λάγνα τραγουδούσαν

Είχες προλάβει με το βλέμμα να με γδύσεις

Σπίθες πετάγονταν

επάνω μας φουριόζες

Και σκάλιζαν σάρκα και ψυχή

και υπέφερα από πόθο

Είχα προλάβει με των δακτύλων μου

τις άκρες

πάνω σου να περπατήσω

Στα αυτιά, στα χείλη, στο λαιμό

σε άγγιξα για να σε βασανίσω.

Αμέσως παραδόθηκες

από τον πόθο προδόθηκες

Και ξεκινήσαμε, σαν τα θεριά

σαν πυρωμένα αγρίμια

που απερίσκεπτα, δυναμικά

αφήνουν πίσω τους συντρίμμια

Ταξίδι πήγαμε εκεί

που σμίγουν τα ένστικτά μας

Παλέψαμε ώρα πολλή

ξεσπάσαν τα κορμιά μας

Μες στου ιδρώτα μας την άλμη, βαπτιστήκαμε

σ’ ένα μυστήριο εκστατικό

που Δαίμονες μα και Θεούς

σε αβύσσου καταρράκωση ρίχνει

χωρίς αιδώ καμία

Και ήμασταν άπληστοι και οι δυο

Θέση δεν έχει η χόρταση

στου πόθου τα τερτίπια

Με των κορμιών μας τους χυμούς

ολούθε να μας ζώνουν

λάφυρα από την ένωση

που οι Θεοί ζωή την λένε

Κλήση δεχτήκαμε ξανά από το Μέγα Πάθος

Και ο Χρόνος έφυγε από μας, γοργός

Ποιος να τον παραβγεί μπορεί;

Με ζέση μας συνάντησε

Η ροδοδάκτυλος Αυγή

 

_

γράφει ο Ιωάννης Γιαννόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου