Ο ρακοσυλλέκτης

Δημοσίευση: 2.06.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Στους λόφους με τα σκουπίδια μεγάλωσα! Εκεί ωρίμασα πρόωρα. Εκεί που σήμερα συνωστίζονται εκατοντάδες άνθρωποι, καθώς πηγαινοέρχονται στα εμπορικά κέντρα και πολυκαταστήματα. Εκεί που σήμερα καταλήγει ο περιφερειακός της πόλης, διευκολύνοντας τις μετακινήσεις χιλιάδων ανθρώπων που τον διαβαίνουν κρυμμένοι στα μεταλλικά τους οχήματα.
Μόνος, εγώ και ο σκύλος μου. Με μια σφεντόνα στην πίσω τσέπη του κοντού παντελονιού μου. Εκεί έτρεχα όταν ήθελα να ξεφύγω από στενοχώριες, άσχημες σκέψεις, αδικία και φόβο. Στους ψηλούς λόφους, με πόδια γρατσουνισμένα από ξερά χόρτα και αγκάθια, αγνάντευα και αφουγκραζόμουν την πόλη. Προσπαθούσα, θυμάμαι, να καταλάβω, γιατί μου φαίνονταν τόσο όμορφη από εκεί, ενώ έχανε την ομορφιά αυτή κάθε φορά που βρισκόμουν στην τραχιά και αφιλόξενη αγκαλιά της!
Οι άνθρωποι της πόλης, τόσο ήρεμοι και τόσο γοητευτικοί, παρατηρώντας τους από μακριά. Τόσο απότομοι, άγριοι και δύστροποι, όταν βρεθείς ανάμεσα τους.
Στους λόφους με τα σκουπίδια, μπορούσα να βρίσκομαι μακριά και συγχρόνως τόσο κοντά τους! Να τους παρατηρώ και να τους σκέπτομαι, καθώς εξερευνούσα κι επεξεργαζόμουν τα χρησιμοποιημένα απομεινάρια της υλικής τους ταυτότητας. Καθισμένος σε μια βρώμικη και φθαρμένη μα αναπαυτική πολυθρόνα, διάβαζα ξεχασμένες αλληλογραφίες, σκάλιζα μπάζα, κουφώματα και χαλασμένες συσκευές, που λίγο παλαιότερα τους γέμιζαν ενέργεια, χαρά και ευτυχία, χαρίζοντας τους εκείνη τη γλυκιά, ηδονική αίσθηση ικανοποίησης που νιώθει κανείς υλοποιώντας τα όνειρα του.
Εκεί κείτονταν… Γκρεμισμένα, σπασμένα, ξεχασμένα όνειρα!
Ικανοποιώντας την αχόρταγη περιέργεια και φαντασία μου, μπορούσα να νιώσω ένα μικρό κομμάτι της ενέργειας που χάριζαν τα υλοποιημένα όνειρα, στους ανθρώπους που ζουν σ’ αυτή την πολύβουη πόλη. Ή που δεν βρίσκονταν πλέον στη ζωή.
Εκεί, ανάμεσα σε πεταμένα και ξεχασμένα όνειρα, που είχαν, όπως φαίνεται, και αυτά ημερομηνία λήξεως, γινόμουν ο Σούπερμαν, το παιδί πάνθηρας, ο Σπάιντερμαν, ο μεγάλος επιχειρηματίας, ο καλύτερος ποδοσφαιριστής, ο μεγάλος εραστής, ο Εθνικός ήρωας!
Στους λόφους με τα σκουπίδια, έγινα Εγώ τελικά!

 

_

γράφει ο Κώστας Μεταλίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Αμέντα Μαρία

    Άμεσο, γλαφυρό, εξαιρετική οπτική θεώρηση του θέματος. Ωραία γραφή!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Τόσο ζεστό, τόσο ανθρώπινο, τόσο ομορφογραμμένο !!!!!!!!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό!!! Δυνατές οι σκέψεις, οι λέξεις και το νόημα!!! Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  4. Πόπη Κλειδαρά

    Μια μικρή ιστορία με μεγάλο νόημα. Μπράβο!

    Απάντηση
  5. Μεταλίδης Κώστας

    Ευχαριστώ για τα τόσο κολακευτικά σχόλια Μαρία!

    Απάντηση
  6. Kostas Metalidis

    Χρυσούλα, το να σχολιάζεις έσυ ειδικά και με τέτοιο τρόπο, ένα κείμενο μου… Τι να πω; Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνεις.

    Απάντηση
  7. Kostas Metalidis

    Σ’ ευχαριστώ Σοφία μου για τα υπέροχα και δυναμικά σχόλια σου!

    Απάντηση
  8. Kostas Metalidis

    Ευχαριστώ πολύ Πόπη για το Λακωνικό και τόσο ευπροσήγορο σχόλιο σου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου