Select Page

Ο Σοφός και Εγώ

Ο Σοφός και Εγώ

-Δεν μπορώ να καταλάβω πώς με τόσα λάθη που έχω κάνει είμαι ακόμα ζωντανός! Πες μου Σοφέ γιατί θα μου στρίψει! Είμαι άραγε τόσο τυχερός; Υπάρχει κάποια δύναμη που με προστατεύει; Πραγματικά δεν ξέρω…

-Όντως υπάρχει κάτι που σε προστατεύει και σίγουρα δεν είναι η τύχη.

-Πες μου Σοφέ τι είναι;

-Δεν είμαι εδώ αγαπητέ μου για να σου δίνω απαντήσεις αλλά για να σε βοηθάω να τις βρεις.

-Κάνε μια εξαίρεση σε παρακαλώ και πες μου. Θα μου στρίψει.

-Αν κάνω σήμερα μια εξαίρεση αύριο θα μου ζητήσεις κι άλλη και μεθαύριο άλλη μία μέχρι που οι εξαιρέσεις θα γίνουν κανόνας. Λυπάμαι αλλά δεν δουλεύω έτσι και καλά θα κάνεις κι εσύ να μάθεις να μη δουλεύεις έτσι.

-Δηλαδή... θες να βάλουμε κανόνες;

-Δεν μου αρέσει η λέξη. Προτιμώ Αρχές. Ούτως ή άλλως όλα σε αρχές βασίζονται: η φυσική, τα μαθηματικά, η ηθική, η μηχανική. Εμείς γιατί να είμαστε η εξαίρεση;

-Δηλαδή να πάρω χαρτί και ν’ αρχίσω να γράφω;

-Αν σε βοηθάει κάν’ το αλλά εγώ δεν θα κάτσω να σου υπαγορεύσω.

-Ωραία και τι θα κάνεις δηλαδή; Θα κάτσεις και θα με κοιτάς;

-Μα… αυτό δεν κάνω τόσο καιρό;

-Δεν σε βλέπω πολύ πρόθυμο να βοηθήσεις σήμερα. Έχεις αλλάξει. Σαν δημόσιος υπάλληλος που περιμένει να βγει στην σύνταξη κάνεις. Κάθε μέρα και πιο αργός, κάθε μέρα  λιγότερες κουβέντες και λιγότερη δουλειά.

-Ναι αλλά η δουλειά πάντα βγαίνει όμως. Έτσι δεν είναι;

-Ναι έτσι είναι αλλά ώρες - ώρες νομίζω ότι βαριέσαι και δεν θες να δουλεύεις πια μαζί μου. Συμβαίνει κάτι;

-Νομίζω σε έχω καλομάθει όλα αυτά τα χρόνια δίνοντας σου τις απαντήσεις στο πιάτο. Νιώθω να κουράζομαι πια σε κάθε σου ερώτηση. Ειδικά όταν με ρωτάς τα ίδια και τα ίδια. Τελικά μάλλον πρέπει να κρατάς σημειώσεις.

-Νομίζω ότι κατάλαβα τι πας να κάνεις Σοφέ! Πας να το παίξεις "μαιευτική μέθοδος" κι έτσι. Άσε μεγάλε… σε πρόλαβε ο Σωκράτης 2500  χρόνια πριν.

-Τώρα γίνεσαι ιερόσυλος όταν με συγκρίνεις με τον Μεγάλο. Αλλά κολακεύομαι κιόλας. Ξέρεις στην ηλικία μου χρειάζομαι κι εγώ κανένα κομπλιμέντο πού και πού.

-Σοφέ με όλο το σεβασμό... αλλά είσαι μεγάλη λέρα!

-Προσπερνώ τον χαρακτηρισμό και πάω παρακάτω. Απλά να ξέρεις πως έχω κι εγώ τις αδυναμίες μου.

-Ναι πες μας τώρα πως έχεις και δικό σου θεραπευτή και πας και σε συνεδρίες.

-Μπα πού τέτοια πολυτέλεια… Ό,τι μάθω από σένα.

-Πλάκα μας κάνεις ρε Σοφέ; Αφού εσύ τα ξέρεις όλα.

-Σιγά μην είμαι και το google. Και μιας και το έφερε η κουβέντα έχω μια παρατήρηση να σου κάνω.

-Πες την δάσκαλε.

-Είσαι συνέχεια συνδεδεμένος στο ίντερνετ. Πολλές ώρες. Τι στο καλό ψάχνεις εκεί μέσα;

-Ενημερώνομαι Σοφέ. Ψυχαγωγούμαι και πολλές φορές ψάχνω να βρω απαντήσεις για διάφορα πράγματα που δεν ξέρω. Για παράδειγμα προχθές που βγήκε υγρασία στο μπάνιο έψαξα να δω τι κάνεις σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Πώς μπορείς να αποκαταστήσεις την ζημιά, να κάνεις νέα μόνωση, πώς να ξύσεις την μούχλα, τι υλικά να χρησιμοποιήσεις, τι εργαλεία θα χρειαστείς κι όλα αυτά με βίντεο και φωτογραφίες όχι αστεία.

-Και τελικά τι έγινε; Βρήκες τις απαντήσεις που έψαχνες;

-Κατά κάποιον τρόπο ναι.

-Τι θα πει κατά κάποιον τρόπο ναι; Το επισκεύασες το μπάνιο ή όχι;

-Εεεε όχι εγώ. Φώναξα κάποιον ειδικό να το επισκευάσει. Αλλά πριν με χλευάσεις να σου πω ότι και αυτόν στο ίντερνετ τον βρήκα. Πολύ καλός μάστορας! Και οικονομικός.

-Μάλιστα. Δηλαδή έφαγες πόσες ώρες να δεις πώς μπορείς να λύσεις το πρόβλημα της υγρασίας, είδες ένα σωρό βίντεο και φωτογραφίες, έμαθες για ένα σωρό μονωτικά υλικά και εργαλεία και τελικά φώναξες άλλον για να κάνει την δουλειά που είχες κάθε πρόθεση να κάνεις μόνος σου.

-Ναι αυτό έκανα! Τι το μεμπτό έχει η επιλογή μου αυτή;

-Τίποτα το μεμπτό. Απλώς εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο απευθύνεσαι σε μένα.

-Δηλαδή;

-Έχεις ένα πρόβλημα. Έχεις κάποιες ερωτήσεις. Θες κάποιες απαντήσεις. Κάθεσαι το σκέφτεσαι, το αναλύεις, το πας το φέρνεις, βασανίζεις το μυαλό σου, νευριάζεις, απελπίζεσαι, το ξαναψάχνεις, βρίσκεις μια λύση, δεν σου αρέσει βρίσκεις άλλη και στο τέλος τι κάνεις;

-Τι κάνω;

-Έρχεσαι και ρωτάς εμένα. Λες και υπάρχει περίπτωση να σου πω κάτι διαφορετικό. Ή και να σου πω κάτι διαφορετικό σιγά μην το ασπαστείς.

-Αααααα όλα κι όλα Σοφέ! Εγώ πάντα σε ακούω. Δεν υπάρχει περίπτωση να σε ρωτήσω κάτι και να πράξω διαφορετικά από αυτό που θα μου απαντήσεις. Σου έχω απόλυτη εμπιστοσύνη.

-Ωωωω σ’ ευχαριστώ πολύ μα νομίζω πως με έχεις υπερεκτιμήσει λίγο.

-Τι μου λες τώρα ρε Σοφέ. Αφού μπορείς να δώσεις απαντήσεις σε όλες μου τις ερωτήσεις. Να βρεις λύσεις σε όλα μου τα προβλήματα. Δεν είσαι απλά σοφός είσαι… Ο Σοφός!

-Νομίζω τα παραλές. Είμαι απλά λίγο πιο σοφός από σένα.

-Χαχαχα για σοφός πάντως έχεις πολύ χιούμορ. Δεν σου το ‘χα.

-Ε με σένα που έμπλεξα…

-Και πόσο λίγο πιο σοφός από μένα είσαι δάσκαλε;

-Τι ερώτηση είναι αυτή; Δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος η σοφία.

-Έλα πες. Πόσο;

-Ελάχιστα. Πολύ λίγο. Μια στιγμή. Ναι αυτό ακριβώς. Είμαι μια στιγμή πιο σοφός από σένα. Όσο ακριβώς χρειάζεται για να αισθάνεσαι πως με έχεις ανάγκη. Εμένα και τις συμβουλές μου.

-Ναι καλά. Σε λίγο θα μου πεις πως δεν σε χρειάζομαι κιόλας. Ρε μπας και θες να βγεις όντως στη σύνταξη και μου το φέρνεις λάου λάου;

-Μπα. Δεν γλιτώνω εγώ από σένα. Απλά σιγά σιγά πρέπει να καταλάβεις πως θα με έχεις όλο και λιγότερο ανάγκη. Σε λίγο απλά θα μου λες τα νέα σου και θα με ενημερώνεις για τις αποφάσεις σου. Και οι περισσότερες θα είναι σωστές. Θα περνάς πού και πού να μου λες πώς τα πας, αν άλλαξε κάτι στη ζωή σου… έτσι για παρέα.

-Αν θέλω παρέα έχω τους φίλους μου. Εσένα σε θέλω να μου δίνεις τα φώτα σου. Μη με ζοχαδιάζεις τώρα…

-Αλήθεια τι σε κάνει να πιστεύεις πως είμαι πιο σοφός από τους φίλους σου; Ακόμα και από εκείνη την πιτσιρίκα την μελαχρινή την τροφαντούλα που σε κοιτάει και λιώνει. Νομίζεις ξέρω πιο πολλά απ’ αυτήν; Ξέρω εγώ από έρωτα; Ό,τι ξέρω είναι ό,τι έμαθα από σένα.

-Δηλαδή τέρμα εμείς οι δύο Σοφέ;

-Όχι παιδί μου, απλώς ο ρόλος μου σταματά μέρα με τη μέρα να είναι συμβουλευτικός και γίνεται ας πούμε συνοδευτικός. Εκτός αν ντρέπεσαι να κυκλοφορείς με μένα δίπλα σου.

-Πλάκα κάνεις δάσκαλε; Χαρά μου.

-Νομίζω πως αυτή είναι η αρχή μιας όμορφης φιλίας…

-Χαχαχα! Αυτό είναι κλεμμένο απ’ την “Καζαμπλάνκα”! Τελικά Σοφέ είχα δίκιο: είσαι μεγάλη λέρα!

_

γράφει ο  Σωτήρης Μαγιόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος