Ο Σοφός και Εγώ

17.04.2018

-Δεν μπορώ να καταλάβω πώς με τόσα λάθη που έχω κάνει είμαι ακόμα ζωντανός! Πες μου Σοφέ γιατί θα μου στρίψει! Είμαι άραγε τόσο τυχερός; Υπάρχει κάποια δύναμη που με προστατεύει; Πραγματικά δεν ξέρω…

-Όντως υπάρχει κάτι που σε προστατεύει και σίγουρα δεν είναι η τύχη.

-Πες μου Σοφέ τι είναι;

-Δεν είμαι εδώ αγαπητέ μου για να σου δίνω απαντήσεις αλλά για να σε βοηθάω να τις βρεις.

-Κάνε μια εξαίρεση σε παρακαλώ και πες μου. Θα μου στρίψει.

-Αν κάνω σήμερα μια εξαίρεση αύριο θα μου ζητήσεις κι άλλη και μεθαύριο άλλη μία μέχρι που οι εξαιρέσεις θα γίνουν κανόνας. Λυπάμαι αλλά δεν δουλεύω έτσι και καλά θα κάνεις κι εσύ να μάθεις να μη δουλεύεις έτσι.

-Δηλαδή... θες να βάλουμε κανόνες;

-Δεν μου αρέσει η λέξη. Προτιμώ Αρχές. Ούτως ή άλλως όλα σε αρχές βασίζονται: η φυσική, τα μαθηματικά, η ηθική, η μηχανική. Εμείς γιατί να είμαστε η εξαίρεση;

-Δηλαδή να πάρω χαρτί και ν’ αρχίσω να γράφω;

-Αν σε βοηθάει κάν’ το αλλά εγώ δεν θα κάτσω να σου υπαγορεύσω.

-Ωραία και τι θα κάνεις δηλαδή; Θα κάτσεις και θα με κοιτάς;

-Μα… αυτό δεν κάνω τόσο καιρό;

-Δεν σε βλέπω πολύ πρόθυμο να βοηθήσεις σήμερα. Έχεις αλλάξει. Σαν δημόσιος υπάλληλος που περιμένει να βγει στην σύνταξη κάνεις. Κάθε μέρα και πιο αργός, κάθε μέρα  λιγότερες κουβέντες και λιγότερη δουλειά.

-Ναι αλλά η δουλειά πάντα βγαίνει όμως. Έτσι δεν είναι;

-Ναι έτσι είναι αλλά ώρες - ώρες νομίζω ότι βαριέσαι και δεν θες να δουλεύεις πια μαζί μου. Συμβαίνει κάτι;

-Νομίζω σε έχω καλομάθει όλα αυτά τα χρόνια δίνοντας σου τις απαντήσεις στο πιάτο. Νιώθω να κουράζομαι πια σε κάθε σου ερώτηση. Ειδικά όταν με ρωτάς τα ίδια και τα ίδια. Τελικά μάλλον πρέπει να κρατάς σημειώσεις.

-Νομίζω ότι κατάλαβα τι πας να κάνεις Σοφέ! Πας να το παίξεις "μαιευτική μέθοδος" κι έτσι. Άσε μεγάλε… σε πρόλαβε ο Σωκράτης 2500  χρόνια πριν.

-Τώρα γίνεσαι ιερόσυλος όταν με συγκρίνεις με τον Μεγάλο. Αλλά κολακεύομαι κιόλας. Ξέρεις στην ηλικία μου χρειάζομαι κι εγώ κανένα κομπλιμέντο πού και πού.

-Σοφέ με όλο το σεβασμό... αλλά είσαι μεγάλη λέρα!

-Προσπερνώ τον χαρακτηρισμό και πάω παρακάτω. Απλά να ξέρεις πως έχω κι εγώ τις αδυναμίες μου.

-Ναι πες μας τώρα πως έχεις και δικό σου θεραπευτή και πας και σε συνεδρίες.

-Μπα πού τέτοια πολυτέλεια… Ό,τι μάθω από σένα.

-Πλάκα μας κάνεις ρε Σοφέ; Αφού εσύ τα ξέρεις όλα.

-Σιγά μην είμαι και το google. Και μιας και το έφερε η κουβέντα έχω μια παρατήρηση να σου κάνω.

-Πες την δάσκαλε.

-Είσαι συνέχεια συνδεδεμένος στο ίντερνετ. Πολλές ώρες. Τι στο καλό ψάχνεις εκεί μέσα;

-Ενημερώνομαι Σοφέ. Ψυχαγωγούμαι και πολλές φορές ψάχνω να βρω απαντήσεις για διάφορα πράγματα που δεν ξέρω. Για παράδειγμα προχθές που βγήκε υγρασία στο μπάνιο έψαξα να δω τι κάνεις σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Πώς μπορείς να αποκαταστήσεις την ζημιά, να κάνεις νέα μόνωση, πώς να ξύσεις την μούχλα, τι υλικά να χρησιμοποιήσεις, τι εργαλεία θα χρειαστείς κι όλα αυτά με βίντεο και φωτογραφίες όχι αστεία.

-Και τελικά τι έγινε; Βρήκες τις απαντήσεις που έψαχνες;

-Κατά κάποιον τρόπο ναι.

-Τι θα πει κατά κάποιον τρόπο ναι; Το επισκεύασες το μπάνιο ή όχι;

-Εεεε όχι εγώ. Φώναξα κάποιον ειδικό να το επισκευάσει. Αλλά πριν με χλευάσεις να σου πω ότι και αυτόν στο ίντερνετ τον βρήκα. Πολύ καλός μάστορας! Και οικονομικός.

-Μάλιστα. Δηλαδή έφαγες πόσες ώρες να δεις πώς μπορείς να λύσεις το πρόβλημα της υγρασίας, είδες ένα σωρό βίντεο και φωτογραφίες, έμαθες για ένα σωρό μονωτικά υλικά και εργαλεία και τελικά φώναξες άλλον για να κάνει την δουλειά που είχες κάθε πρόθεση να κάνεις μόνος σου.

-Ναι αυτό έκανα! Τι το μεμπτό έχει η επιλογή μου αυτή;

-Τίποτα το μεμπτό. Απλώς εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο απευθύνεσαι σε μένα.

-Δηλαδή;

-Έχεις ένα πρόβλημα. Έχεις κάποιες ερωτήσεις. Θες κάποιες απαντήσεις. Κάθεσαι το σκέφτεσαι, το αναλύεις, το πας το φέρνεις, βασανίζεις το μυαλό σου, νευριάζεις, απελπίζεσαι, το ξαναψάχνεις, βρίσκεις μια λύση, δεν σου αρέσει βρίσκεις άλλη και στο τέλος τι κάνεις;

-Τι κάνω;

-Έρχεσαι και ρωτάς εμένα. Λες και υπάρχει περίπτωση να σου πω κάτι διαφορετικό. Ή και να σου πω κάτι διαφορετικό σιγά μην το ασπαστείς.

-Αααααα όλα κι όλα Σοφέ! Εγώ πάντα σε ακούω. Δεν υπάρχει περίπτωση να σε ρωτήσω κάτι και να πράξω διαφορετικά από αυτό που θα μου απαντήσεις. Σου έχω απόλυτη εμπιστοσύνη.

-Ωωωω σ’ ευχαριστώ πολύ μα νομίζω πως με έχεις υπερεκτιμήσει λίγο.

-Τι μου λες τώρα ρε Σοφέ. Αφού μπορείς να δώσεις απαντήσεις σε όλες μου τις ερωτήσεις. Να βρεις λύσεις σε όλα μου τα προβλήματα. Δεν είσαι απλά σοφός είσαι… Ο Σοφός!

-Νομίζω τα παραλές. Είμαι απλά λίγο πιο σοφός από σένα.

-Χαχαχα για σοφός πάντως έχεις πολύ χιούμορ. Δεν σου το ‘χα.

-Ε με σένα που έμπλεξα…

-Και πόσο λίγο πιο σοφός από μένα είσαι δάσκαλε;

-Τι ερώτηση είναι αυτή; Δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος η σοφία.

-Έλα πες. Πόσο;

-Ελάχιστα. Πολύ λίγο. Μια στιγμή. Ναι αυτό ακριβώς. Είμαι μια στιγμή πιο σοφός από σένα. Όσο ακριβώς χρειάζεται για να αισθάνεσαι πως με έχεις ανάγκη. Εμένα και τις συμβουλές μου.

-Ναι καλά. Σε λίγο θα μου πεις πως δεν σε χρειάζομαι κιόλας. Ρε μπας και θες να βγεις όντως στη σύνταξη και μου το φέρνεις λάου λάου;

-Μπα. Δεν γλιτώνω εγώ από σένα. Απλά σιγά σιγά πρέπει να καταλάβεις πως θα με έχεις όλο και λιγότερο ανάγκη. Σε λίγο απλά θα μου λες τα νέα σου και θα με ενημερώνεις για τις αποφάσεις σου. Και οι περισσότερες θα είναι σωστές. Θα περνάς πού και πού να μου λες πώς τα πας, αν άλλαξε κάτι στη ζωή σου… έτσι για παρέα.

-Αν θέλω παρέα έχω τους φίλους μου. Εσένα σε θέλω να μου δίνεις τα φώτα σου. Μη με ζοχαδιάζεις τώρα…

-Αλήθεια τι σε κάνει να πιστεύεις πως είμαι πιο σοφός από τους φίλους σου; Ακόμα και από εκείνη την πιτσιρίκα την μελαχρινή την τροφαντούλα που σε κοιτάει και λιώνει. Νομίζεις ξέρω πιο πολλά απ’ αυτήν; Ξέρω εγώ από έρωτα; Ό,τι ξέρω είναι ό,τι έμαθα από σένα.

-Δηλαδή τέρμα εμείς οι δύο Σοφέ;

-Όχι παιδί μου, απλώς ο ρόλος μου σταματά μέρα με τη μέρα να είναι συμβουλευτικός και γίνεται ας πούμε συνοδευτικός. Εκτός αν ντρέπεσαι να κυκλοφορείς με μένα δίπλα σου.

-Πλάκα κάνεις δάσκαλε; Χαρά μου.

-Νομίζω πως αυτή είναι η αρχή μιας όμορφης φιλίας…

-Χαχαχα! Αυτό είναι κλεμμένο απ’ την “Καζαμπλάνκα”! Τελικά Σοφέ είχα δίκιο: είσαι μεγάλη λέρα!

_

γράφει ο  Σωτήρης Μαγιόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ανώνυμος

    Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας όπου καμιά απάντηση δεν είναι αρκετή για ν’ ανακουφίσει τα αγωνιώδη ερωτήματά μας. Καμιά απάντηση δεν είναι ικανή ώστε να μας οδηγήσει στην λύτρωση.

    Κάποιες άλλες στιγμές, συνεπαρμένοι από μια άχρονη συνήθεια, κοιτάμε το είδωλο της ψυχής μας σαν μια ξεθωριασμένη φιγούρα του παρελθόντος. Στέκει βουβά απέναντι μας και μας κοιτά με απορία και δισταγμό. Απορεί γιατί τόσο καιρό δεν το αναζητήσαμε, και διστάζει να δεχθεί ότι κάποτε επέλεξε να φωλιάσει στο σώμα που έχει απέναντί του.

    Και ενώ έχουμε χάσει την ψυχή μας συνεχίζουμε να χτίζουμε κόσμους από άμμο, να επενδύουμε σε γυάλινες κοινωνίες και να ελπίζουμε για ένα καλύτερο αύριο χωρίς Αρχές … αλλά με Κανόνες…

    Ψάχνουμε για την αλήθεια χωρίς να γνωρίζουμε το γιατί.

    Ο Σοφός σου … «άνθρωπε» γίνεται σοφότερος όταν κατακτάς την γνώση του εαυτού σου μα και μωρός όταν αδυνατείς να αντιμετωπίσεις την αλήθεια.

    … και μην ξεχνάς ότι «Η αλήθεια είναι σαν την κουβέρτα που αφήνει τα πόδια σου παγωμένα. Την σπρώχνεις, την τραβάς ποτέ όμως δεν είναι αρκετή. Δεν πρόκειται να μας σκεπάσει ποτέ. Μπαίνουμε κλαίγοντας, φεύγουμε πεθαίνοντας. Απλά σκεπάζει το πρόσωπο και εσύ κλαις, φωνάζεις, ουρλιάζεις …»

    … συνέχισε την περιπλάνησή σου. Βαδίζεις σταθερά και υπερήφανα όπως εξάλλου και η πένα σου … αξίζει τελικά αυτό το ταξίδι !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου