Select Page

Ο τολμών νικά

Ο τολμών νικά

 

...Μια ξάστερη νύχτα, όχι μακριά από το σήμερα. Σε μια γειτονιά όχι διαφορετική από αυτήν που ζει ο καθένας. Ένας άνθρωπος ίδιος με όλους τους άλλους, είχε βγει σε ένα συνηθισμένο μπαλκόνι, μιας κοινότυπης πολυκατοικίας. Χωρίς τσιγάρο. Χωρίς ποτό. Χωρίς ζωή...

«Στέκεις ολομόναχος στο χείλος και... το τολμάς ή δειλιάζεις!
Και έρχεται εκείνη η καταραμένη στιγμή όπου ο χρόνος δεν κυλάει. Διαρκεί ελάχιστα, όσο ένα βλεφάρισμα ίσως. Κανένας δεν είναι παρών την ώρα που οφείλεις να ορθώσεις ανάστημα. Πολλοί να σου μιλήσουν για το πριν. Μα συνειδητοποιείς πως δεν υπάρχει κανένας για να σε βοηθήσει να σταθείς στα πόδια σου. Πολλοί να σου μιλήσουν για το μετά. Και όμως, κανένας να βαστάξεις στην πιο σκοτεινή σου στιγμή! Εκτός βέβαια από τον ίδιο σου τον εαυτό, αν μετράει αυτός. Ο αιώνιος σύμμαχος. Ο αιώνιος εχθρός.
Τολμάς να ζήσεις;»

- Είχα βγει κυρ Αστυνόμε τυχαία σας λέω να πετάξω τα σκουπίδια μου και τον είδα χαμένο σε σκέψεις βαθιές. Πού να φανταστώ κι εγώ πως θα φουντάρει! Είκοσι χρόνια γείτονες, μια χαρά άνθρωπος μού φαινότανε. Τώρα τί άλλο να σας πω, δεν ξέρω.

 

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

4 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ όμορφα γραμμένο κι ας μην είχε όμορφο τέλος…

    Απάντηση
    • Κοσμάς Καλαματιανός

      Οσοι ανθρωποι απομακρυνονται απο την αληθινη τους φυση,καταληγουν να γινονται αυτοκαταστοφικοι…….

      Απάντηση
  2. Dimitris Kesanlis

    Τα πόδια σου αφήσαν το περβάζι
    είσαι μετέωρος σαν το φεγγάρι
    το βλέμμα σου καρφώνεται στο έδαφος
    που πλησιάζει λυτρωτικά απειλητικό

    Δυο δευτερόλεπτα σου μείναν
    ν’αναπνεύσεις το οξυγόνο μιας στερνής αυγής
    δυο δευτερόλεπτα που μοιάζουν σαν αιώνας
    και η ζωή σου όλη από τα μάτια σου περνά

    Απάντηση
  3. Kosmas

    Οσοι ανθρωποι απομακρινονται απο την αληθινη τους φυση καταληγουν να γινονται αυτοκαταστροφικοι……

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!