Επιλέξτε Page

Ο τρελός του χωριού

15.06.2015

 

 

 

Κοιτάζει  από ψηλά  μια ομάδα ανθρώπων.

Καμμιά  τριανταριά.

Στα βράχια κάτω κάθονται  και  ξαποσταίνουν.

Και κει που το μάτι συνηθίζει,

και απόφαση παίρνει  να στραφεί καινούργια εικόνα να ζητήσει

κάτι παράξενο συμβαίνει.

Ένας απ΄ όλους σαν μήνυμα να έχει  πάρει  μυστικό

αρχίζει να ουρλιάζει, να κλαίει, να θρηνεί,

το σε χιλιάδες  συσπάσεις πρόσωπό του  να θέλει να ξεσκίσει.

Και όλοι οι άλλοι ακολουθούν! Όλοι μαζί!

Σαν σε αρχαία τραγωδία  χορός απόκοσμος

αιρετικός στην φύση του ανθρώπου.

Τραντάχτηκε η ψυχή του.

Λυγίσανε τα γόνατα…

Μα σ΄ένα  βράχο   πιο εκεί  μόνο του βλέπει έναν,

ήρεμο και απαθή το πέλαγος να αγναντεύει.

Σαν βάλσαμο τον  σκέπασε  η γνώριμη  μορφή του.

Ανθρώπινη,  θωπευτική.

Και κει που όλα της συνήθειας  βορά  πάνε να καταλήξουν,

τους θρήνους και τα κλάματα

γέλια  νευρικά και ακατανόητα ακολουθούν.

Για λίγο…

Σε λίγο… ξανά σιωπή… Έτσι όπως ξεκίνησε…

Ένα τσουνάμι  που πέρασε τα φράγματα, αδιάφορο για αυτά που έχει μπρος κι αυτά

που αφήνει πίσω του.

Δεν αντέχει!  Πρέπει να κατέβει, να μάθει, να το ζήσει.

 

 

«Τι συμβαίνει ρε παιδιά, όλα καλά;»

Σε αυτόν που τα άρχισε  όλα  απευθύνεται ανήσυχος μα χαμογελαστός.

«Εσύ μας έλειπες τρελέ» απάντησε και κάτι σαν ξινίλα βγήκε.

Το βλέμμα του στρέφει  για να δει τον άνθρωπο στον βράχο.

Βοήθεια να αρπάξει.

Μα ο βράχος είναι καθαρός.

Και τότε  φεύγει ο λήθαργος και η αλήθεια παρεμβαίνει.

Αυτός ήταν εκεί…

Αυτός  ήταν ο άνθρωπος στον βράχο…

Το  πνεύμα του ανέβηκε ψηλά να δει τα από κάτω

να καταλάβει, να αφουγκραστεί, αλήθειες να μαζέψει.

Μα πάνω απ όλα για να βρει τον λόγο που όλοι  αυτοί

τρελό του χωριού τον φωνάζουν.

 

Ακολουθήστε μας

Εξωτερικός Παρατηρητής

Εξωτερικός Παρατηρητής

Θέλω να ζήσω σε ένα ψέμα Σε αυτό που μόνο εγώ θα υπάρχω δίχως ανθρώπους  Δίχως πόνο ή χαρά Μόνο ψέμα  Όλα να είναι Θεός και εγώ ακόμη  Όλα να είναι σαν αλήθεια παγερή και όμορφη Μόνο εγώ στο ψέμα  Με ένα τσιγάρο και μια ανάμνηση Γιατί δεν ήρθε ποτέ αυτή η μέρα; Γιατί...

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο το ποίημα σας Φώτη!!!
    Το περιστατικό αυτό, που περιγράψατε τόσο θαυμάσια,
    τόσο παραστατικά, θα μπορούσε όντως σε κάποιο
    χωριό να έχει συμβεί.

    Παντού υπάρχει ένας τρελός και χιλιάδες λογικοί!
    Ή μήπως ένας λογικός και χιλιάδες τρελοί;

    Καλή σας ημέρα!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Στην περίπτωσή μας ισχύει το δεύτερο Ελένη μου.

      Απάντηση
  2. Matina Mardeli

    Ιδιαίτερο το θέμα σας για ποίημα! Μου άρεσε και ο τρόπος που το παρουσιάσατε!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου