Ο τρελός του χωριού

15.06.2015

 

 

 

Κοιτάζει  από ψηλά  μια ομάδα ανθρώπων.

Καμμιά  τριανταριά.

Στα βράχια κάτω κάθονται  και  ξαποσταίνουν.

Και κει που το μάτι συνηθίζει,

και απόφαση παίρνει  να στραφεί καινούργια εικόνα να ζητήσει

κάτι παράξενο συμβαίνει.

Ένας απ΄ όλους σαν μήνυμα να έχει  πάρει  μυστικό

αρχίζει να ουρλιάζει, να κλαίει, να θρηνεί,

το σε χιλιάδες  συσπάσεις πρόσωπό του  να θέλει να ξεσκίσει.

Και όλοι οι άλλοι ακολουθούν! Όλοι μαζί!

Σαν σε αρχαία τραγωδία  χορός απόκοσμος

αιρετικός στην φύση του ανθρώπου.

Τραντάχτηκε η ψυχή του.

Λυγίσανε τα γόνατα…

Μα σ΄ένα  βράχο   πιο εκεί  μόνο του βλέπει έναν,

ήρεμο και απαθή το πέλαγος να αγναντεύει.

Σαν βάλσαμο τον  σκέπασε  η γνώριμη  μορφή του.

Ανθρώπινη,  θωπευτική.

Και κει που όλα της συνήθειας  βορά  πάνε να καταλήξουν,

τους θρήνους και τα κλάματα

γέλια  νευρικά και ακατανόητα ακολουθούν.

Για λίγο…

Σε λίγο… ξανά σιωπή… Έτσι όπως ξεκίνησε…

Ένα τσουνάμι  που πέρασε τα φράγματα, αδιάφορο για αυτά που έχει μπρος κι αυτά

που αφήνει πίσω του.

Δεν αντέχει!  Πρέπει να κατέβει, να μάθει, να το ζήσει.

 

 

«Τι συμβαίνει ρε παιδιά, όλα καλά;»

Σε αυτόν που τα άρχισε  όλα  απευθύνεται ανήσυχος μα χαμογελαστός.

«Εσύ μας έλειπες τρελέ» απάντησε και κάτι σαν ξινίλα βγήκε.

Το βλέμμα του στρέφει  για να δει τον άνθρωπο στον βράχο.

Βοήθεια να αρπάξει.

Μα ο βράχος είναι καθαρός.

Και τότε  φεύγει ο λήθαργος και η αλήθεια παρεμβαίνει.

Αυτός ήταν εκεί…

Αυτός  ήταν ο άνθρωπος στον βράχο…

Το  πνεύμα του ανέβηκε ψηλά να δει τα από κάτω

να καταλάβει, να αφουγκραστεί, αλήθειες να μαζέψει.

Μα πάνω απ όλα για να βρει τον λόγο που όλοι  αυτοί

τρελό του χωριού τον φωνάζουν.

 

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο το ποίημα σας Φώτη!!!
    Το περιστατικό αυτό, που περιγράψατε τόσο θαυμάσια,
    τόσο παραστατικά, θα μπορούσε όντως σε κάποιο
    χωριό να έχει συμβεί.

    Παντού υπάρχει ένας τρελός και χιλιάδες λογικοί!
    Ή μήπως ένας λογικός και χιλιάδες τρελοί;

    Καλή σας ημέρα!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Στην περίπτωσή μας ισχύει το δεύτερο Ελένη μου.

      Απάντηση
  2. Matina Mardeli

    Ιδιαίτερο το θέμα σας για ποίημα! Μου άρεσε και ο τρόπος που το παρουσιάσατε!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου