Ο τρελός του χωριού

15.06.2015

 

 

 

Κοιτάζει  από ψηλά  μια ομάδα ανθρώπων.

Καμμιά  τριανταριά.

Στα βράχια κάτω κάθονται  και  ξαποσταίνουν.

Και κει που το μάτι συνηθίζει,

και απόφαση παίρνει  να στραφεί καινούργια εικόνα να ζητήσει

κάτι παράξενο συμβαίνει.

Ένας απ΄ όλους σαν μήνυμα να έχει  πάρει  μυστικό

αρχίζει να ουρλιάζει, να κλαίει, να θρηνεί,

το σε χιλιάδες  συσπάσεις πρόσωπό του  να θέλει να ξεσκίσει.

Και όλοι οι άλλοι ακολουθούν! Όλοι μαζί!

Σαν σε αρχαία τραγωδία  χορός απόκοσμος

αιρετικός στην φύση του ανθρώπου.

Τραντάχτηκε η ψυχή του.

Λυγίσανε τα γόνατα…

Μα σ΄ένα  βράχο   πιο εκεί  μόνο του βλέπει έναν,

ήρεμο και απαθή το πέλαγος να αγναντεύει.

Σαν βάλσαμο τον  σκέπασε  η γνώριμη  μορφή του.

Ανθρώπινη,  θωπευτική.

Και κει που όλα της συνήθειας  βορά  πάνε να καταλήξουν,

τους θρήνους και τα κλάματα

γέλια  νευρικά και ακατανόητα ακολουθούν.

Για λίγο…

Σε λίγο… ξανά σιωπή… Έτσι όπως ξεκίνησε…

Ένα τσουνάμι  που πέρασε τα φράγματα, αδιάφορο για αυτά που έχει μπρος κι αυτά

που αφήνει πίσω του.

Δεν αντέχει!  Πρέπει να κατέβει, να μάθει, να το ζήσει.

 

 

«Τι συμβαίνει ρε παιδιά, όλα καλά;»

Σε αυτόν που τα άρχισε  όλα  απευθύνεται ανήσυχος μα χαμογελαστός.

«Εσύ μας έλειπες τρελέ» απάντησε και κάτι σαν ξινίλα βγήκε.

Το βλέμμα του στρέφει  για να δει τον άνθρωπο στον βράχο.

Βοήθεια να αρπάξει.

Μα ο βράχος είναι καθαρός.

Και τότε  φεύγει ο λήθαργος και η αλήθεια παρεμβαίνει.

Αυτός ήταν εκεί…

Αυτός  ήταν ο άνθρωπος στον βράχο…

Το  πνεύμα του ανέβηκε ψηλά να δει τα από κάτω

να καταλάβει, να αφουγκραστεί, αλήθειες να μαζέψει.

Μα πάνω απ όλα για να βρει τον λόγο που όλοι  αυτοί

τρελό του χωριού τον φωνάζουν.

 

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο το ποίημα σας Φώτη!!!
    Το περιστατικό αυτό, που περιγράψατε τόσο θαυμάσια,
    τόσο παραστατικά, θα μπορούσε όντως σε κάποιο
    χωριό να έχει συμβεί.

    Παντού υπάρχει ένας τρελός και χιλιάδες λογικοί!
    Ή μήπως ένας λογικός και χιλιάδες τρελοί;

    Καλή σας ημέρα!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Στην περίπτωσή μας ισχύει το δεύτερο Ελένη μου.

      Απάντηση
  2. Matina Mardeli

    Ιδιαίτερο το θέμα σας για ποίημα! Μου άρεσε και ο τρόπος που το παρουσιάσατε!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου