Select Page

Ο ψαράς και η θάλασσα

Ο ψαράς και η θάλασσα

 

Δειλινό!  Η φύση δεινός ζωγράφος, παίζει με τα έντονα χρώματα του ουράνιου τόξου.

Ο ήλιος, πυρακτωμένη σφαίρα  καρφιτσωμένη στο στερέωμα, αργα-αργά χαμηλώνει.

Ετοιμάζεται να αφεθεί στη γαλάζια τσαχπινιά της πλανεύτρας θάλασσας –

εκεί  όπου ο ορίζοντας χαράζει πύρινη γραμμή.

Η θάλασσα κυλάει τα νερά της σαν κοπελιά που κάθε τόσο σιάχνει τις πιέτες του φορέματός της.

Το κύμα γλείφει τη γερασμένη προβλήτα, λες και προσπαθεί να απαλύνει τις πληγές που άνοιξε ο χρόνος.

Ο γέρο-ψαράς καθισμένος στη μισοφαγωμένη προβλήτα ψαρεύει!

Δίπλα του ένα τενεκεδάκι με χώμα νωπό, μυρωδάτο, το σώμα της γης.

Αν  το ανασκάψεις λιγάκι θα το δεις να αργοσαλεύει.

Σκουλικάκια!… Ζωντανές μπουκιές,  δόλωμα για τα ψάρια…

Πιο πέρα, ένα καλάθι σπαρταριστά ψάρια! Η φίλη του η θάλασσα τον φίλεψε  με ότι πιο λαχταριστό!

Σκυφτός. Το βλέμμα του προσηλωμένο στην πετονιά.

Πρόσωπο ανέκφραστο, σκαμμένο από το χρόνο.

Ο καπετάν-Κυριάκος είναι δεμένος με τη θάλασσα. Νοτισμένος με την αλμύρα της.

Καπετάνιος στα νιάτα του – έφαγε τη θάλασσα με το κουτάλι – που λένε.

Και τώρα που έφτασε στο σούρουπο της ζωής,  η θάλασσα παραμένει σύντροφός του πιστή.

Περνάνε ώρες ατέλειωτες μαζί. Μιλάνε την ίδια γλώσσα, κοινές οι αναμνήσεις,

τους δένει μια ολάκερη ζωή – η ζωή του γερο-Κυριάκου. 

Τα πενήντα-πέντε γεμάτα χρόνια που πέρασαν μαζί. Έτσι κάθε μέρα , έχουν ραντεβού εδώ στο ίδιο σημείο…

Γύρω ερημιά… Σουρουπώνει… Ο καιρός αγριεύει… Φθινόπωρο βλέπεις!

Αίμα στάζει η θάλασσα καθώς η πύρινη ηλιόσφαιρα  βουτά στα νερά της.

Ο αγέρας δυναμώνει και ο Ποσειδώνας τα βάζει με το κύμα.

Η θάλασσα βογγά καθώς ξεδιπλώνει τα κύματά της.

Μα ο γερο-ψαράς ακίνητος ψαρεύει. Ασάλευτη  η παρουσία του, σκιά με φόντο

τον αιματοβαμμένο ουρανό. Το βλέμμα του χάνεται στην απεραντοσύνη της.

Η καρδιά του ξέχειλη από το τραγούδι της.

Ένα τραγούδι ηδονικό… μια μελωδία που πλανεύει, όπως πλάνεψαν  κάποτε,

τον Οδυσσέα οι σειρήνες.

Θάλασσα πλανεύτρα, προκλητικά  γοητευτική

τόσο επικίνδυνη όσο και μοναδική!!!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Άννα Μαρία Ζαγοριανού

Η Άννα Μαρία Ζαγοριανού γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, πόλη των γραμμάτων και της σοφίας, στη χώρα του Νείλου. Ανατράφηκε στο γειτονικό της Αιγύπτου, Σουδάν, όπου έζησε ξέγνοιαστα χρόνια. Τον Ιούλιο του 1970 ήρθε οικογενειακώς στην πατρίδα .Κατάγεται από τη Ρόδο, το σμαράγδι της Δωδ/σου. Είναι τακτικό μέλος Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, της Χ.Ο.Ν. Παλαιού Φαλήρου, της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδ/σου, της Λογοτεχνικής Συντροφιάς Ρόδου, της Κίνησης Πολιτών Ρόδου, του Club Φωτογράφος και του Συλλόγου Οι Φίλοι του Βιβλίου. Συμμετέχει επίσης στη μικτή χορωδία του Εθνικού Ωδείου Ρόδου. Εργασίες της δημοσιεύονται σε διάφορα λογοτεχνικά έντυπα ανά τον κόσμο. Έχει παρουσιασθεί από την ΕΡΤ, την ελεύθερη ραδιοφωνία και τα τοπικά κανάλια τηλεόρασης. Ήταν μόνιμος συνεργάτης του περιοδικού ΔΩΔΕΚΑ. Συνεργάστηκε επίσης με την τοπική εφημερίδα ΠΡΟΟΔΟ γράφοντας τη στήλη των πολιτιστικών. Έχει διακριθεί με επαίνους και βραβεία σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς εντός και εκτός Ελλάδος. Οι ποιητικές της συλλογές έχουν μεταφραστεί στη Γαλλική γλώσσα από το Γάλλο Ελληνιστή κριτικό και λογοτέχνη GASTON HENRY AUFRERE. Αποσπάσματα των βιβλίων της, έχουν μεταφραστεί στα Ισπανικά και δημοσιευτεί στην Αργεντινή από τη λογοτέχνιδα VIRGINIA RHODA στη Γερμανική, από το Γερμανό ελληνιστή , καθηγητή BEUCKER ,και στην Ιταλική από τον ελληνιστή λογοτέχνη CONSTANTINO NIKAS. Το έργο της έχει συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες. Έχει λάβει μέρος σε εκθέσεις φωτογραφίας. Η αγάπη της για τα παιδιά και τη ζωή και η πίστη της στον ¨Άνθρωπο την ώθησαν να γίνει εκπαιδευτικός. Είναι περισσότερο ιδεαλίστρια και λιγότερο ρεαλίστρια. Πιστεύει ότι με θέληση, επιμονή, υπομονή, ευαισθησία και αγάπη, η ΟΥΤΟΠΙΑ μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Χρειάζεται αγώνας για να γίνει η σταγόνα ρυάκι.

8 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Μα ο γερο-ψαράς ακίνητος ψαρεύει. Ασάλευτη η παρουσία του, σκιά με φόντο
    τον αιματοβαμμένο ουρανό. Το βλέμμα του χάνεται στην απεραντοσύνη της.
    Η καρδιά του ξέχειλη από το τραγούδι της.”

    Εικόνα πάνω στην εικόνα! Πολύ όμορφο Άννα Μαρία μου!

    Απάντηση
    • Άννα Μαρία Ζαγοριανού

      Σε ευχαριστώ θερμά Βάσω μου. Ο καπετάν-Κυριάκος ήταν θείος μου. Νοτισμένος με την αλμύρα της. Δεμένος με τη θάλασσα μέχρι την τελευταία ημέρα της ζωής του.

      Απάντηση
  2. marimar

    Θάλασσα πλανεύτρα, προκλητικά γοητευτική / τόσο επικίνδυνη όσο και μοναδική!!!
    Αλήθειες για όσους την αγαπούν. Πόσο μάλλον γι’ αυτούς που την έχουν ζήσει ……….
    Κατάφερες να δούμε έγχρωμη την εικόνα που ενέπνευσε το κείμενο σου!!! Πολύ όμορφο!

    Απάντηση
  3. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Η Άννα Μαρία, πραγματικά δεν αρκέστηκε να γράψει μια ιστορία βασισμένη στην εικόνα αλλά έφτιαξε μια άλλη εικόνα βασισμένη σε πολλές πανέμορφες μικρές εικόνες φτιαγμένες από γλαφυρά δοσμένες ψηφίδες – φράσεις. .
    Παραθέτω μια μόνο από τις πανέμορφες μικρές εικόνες που συνθέτουν τον πίνακά της.

    “Η θάλασσα κυλάει τα νερά της σαν κοπελιά που κάθε τόσο σιάχνει τις πιέτες του φορέματός της.”

    Καμαρώνω δε ακόμη περισσότερο που η Άννα Μαρία προέρχεται όπως και μια άλλη κυρία που βλέπω εδώ από τα ίδια περίπου μέρη που προέρχομαι κι εγώ.

    Απάντηση
    • Άννα Μαρία Ζαγοριανού

      Σας ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου για το όμορφο και τόσο ενθαρρυντικό σχόλιο. Σημαίνει πολλά για μένα! Ο Καπετάν-Κυριάκος ήταν θείος μου. Ένας άνθρωπος νοτισμένος από την αλμύρα της, δεμένος με τη θάλασσα μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του!
      Να είναι όμορφο, φωτεινό και με έμπνευση το Σαββατοκύριακο!

      Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Το βλέμμα χάνεται στην απεραντοσύνη της και ταξιδεύει!!Υπέροχο Άννα Μαρία ότι άλλο και να πω έιναι λίγο!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!