Πέντε λέξεις γεμάτες νόημα: Αγάπη

29.09.2016

balloon_love_b

Τι είναι τελικά ο έρωτας και η αγάπη και πού βρίσκονται; Μήπως κρύβονται δίπλα μας και δεν τους βλέπουμε ή μήπως κάπου σε κάποιο μακρινό αστέρι ψηλά στον ουρανό; Λένε πως όταν το νιώσεις να έρχεται, σε παρασύρει σαν το κύμα, σε ταξιδεύει, σε μαγεύει σαν τις σειρήνες του Οδυσσέα. Αλλά υπάρχουν και φορές που σε παραλύει, σε εναντιώνει και στο τέλος σε κομματιάζει.
Πόσο τελικά αξίζει να ακούσεις την καρδιά σου να χτυπά διαφορετικά όταν η λογική σου πρυτανεύει; Όταν παλεύουν μέσα σου σαν τον Δαβίδ και τον Γολιάθ; Και ενώ ξέρεις σύμφωνα με την ιστορία ποιος θα κερδίσει, εντούτοις αδυνατείς να μοιράσεις τους ρόλους, από φόβο, δειλία ή ανασφάλεια. Πόσο αξίζει να ελευθερώσεις τα στεγανά του μυαλού και των δακρύων σου όταν η πραγματικότητα σε προσγειώνει απότομα σε άβατους προορισμούς;
Ίσως τα πράγματα να είναι πιο απλά από την πολυπλοκότητα των σκέψεων που χτυπούν σαν σφυριά το υποσυνείδητο και το συνειδητό μας. Που δεν μας αφήνουν να γευτούμε με όλο μας το είναι το ομορφότερο συναίσθημα, τη μούσα όλων των ποιητών, ζωγράφων, συγγραφέων…
Πέντε λέξεις… Πέντε κλειδιά… Πέντε άνεμοι που σε οδηγούν, έστω και μέσα από αγκάθια, στον Παράδεισο…

-

γράφει η Μαριάννα Τεγογιάννη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ένας γιατρός για μένα

Ένας γιατρός για μένα

Η Βάνα κοντοστάθηκε λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα από το μέτωπό της, και κοίταξε έξω από το παράθυρο στον εσωτερικό διάδρομο στην παθολογική κλινική του Ιπποκράτειου, όπου υπηρετούσε ως νοσηλεύτρια. Το ίδιο ανοιξιάτικο πρωινό, η...

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

-Χαμήλωσέ το ρε Μαρία, μας πήρες τ’ αυτιά, μαμά πες της κάτι. -Μαρία χαμήλωσέ το! Η Μαρία επιδιδόταν στις χορευτικές της φιγούρες, στο σαλόνι απτόητη. Είχε τοποθετήσει το τραπέζι στην άκρη και στρίμωξε τις καρέκλες της τραπεζαρίας, ώστε να έχει περισσότερο χώρο. Ήθελε...

Αιώνια ομορφιά

Αιώνια ομορφιά

Ο ήλιος έλουζε με τις καυτές μεσημεριανές ακτίνες του, το όμορφο σμαραγδένιο νησί του. Η θάλασσα φαινόταν από ψηλά τόσο γαλήνια και κρυστάλλινη, σαν θελκτικό θηλυκό που σκορπάει τον πόθο. Έτσι ένιωθε κι ο Δημήτρης βλέποντάς την, ανυπομονούσε να σχολάσει, για να...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου