Ο Λάμπρος και ο φίλος του, Άρης, με τον αδερφό του, Φίλιππο, δεκάχρονα παιδιά με όρεξη, κέφι και λαχτάρα για περιπέτεια πηγαίνουν κατασκήνωση και χωρίζονται σε Μπλε και Πράσινους Δράκους. Είναι όλα πανέμορφα και συναρπαστικά, μόνο που στο ποτάμι κυλάει μια πράσινη μούχλα ενώ μια απαίσια μυρωδιά πλανιέται στον χώρο. Από πού προέρχεται η δυσωδία; Σε τι σχέδια είναι εμπόδιο η κατασκήνωση και πώς θα βρεθούν οι ένοχοι; Τι θα κάνουν οι μικροί ήρωες για να σώσουν το ποτάμι και το δάσος;

Μια συναρπαστική περιπέτεια για παιδιά από 8 ετών και πάνω που διαδραματίζεται σ’ ένα ονειρεμένο μέρος, γεμάτο δέντρα, λουλούδια, μ’ ένα ποτάμι κι έναν καταρράκτη, ένα περιβάλλον δηλαδή κατάλληλο για εξερευνήσεις και ατέλειωτο παιχνίδι. Η Μαριάννα Τεγογιάννη δένει αρμονικά το σασπένς με την οικολογική συνείδηση, γράφει για μια σειρά από εκπλήξεις που περιμένουν όσα παιδιά παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους και τις ντύνει με όμορφα καλολογικά στοιχεία που χαρίζουν μια λογοτεχνικότητα στην αφήγηση ενώ το σπιρτόζικο και διακριτικό χιούμορ ελαφρύνει την ατμόσφαιρα. Στο βιβλίο καταγράφονται διάφοροι ενδιαφέροντες χαρακτήρες που όλο και κάποιον θα έχουν γνωρίσει οι μικροί αναγνώστες και στη δική τους ζωή, ο περιπετειώδης, ο αυτάρκης, ο περίεργος, ακόμη και το παιδί που κάνει διακοπές σε πεντάστερα ξενοδοχεία βουτηγμένο στα τάμπλετ του κι έτσι τώρα τρομάζει με το παραμικρό μες στη φύση. Όλοι μαζί δημιουργούν μια αδιάσπαστη ομάδα, έτοιμη να λύσει κάθε γρίφο!

Δεν έχουμε όμως μόνο μια περιπέτεια με μυστήριο για να διασκεδάσουμε αλλά κι ένα τρυφερό κείμενο γεμάτο ιδέες, νοήματα και συναισθήματα. Φιλία, αγάπη, αλληλοϋποστήριξη, η άμιλλα με αφορμή το πανέξυπνο κυνήγι θησαυρού μα πάνω απ’ όλα η ιδέα της πίστης για έναν καλύτερο κόσμο και της εμπιστοσύνης που πρέπει να έχουμε στον εαυτό μας για να κάνουμε πράγματα και να μη διστάζουμε είναι στοιχεία που θα βάλουν τα παιδιά σε σκέψη και θα τα βοηθήσουν να γνωρίσουν καλύτερα τον ίδιο τους τον εαυτό, τα όρια και τις επιθυμίες τους.

Η εικονογράφηση του Γιάννη Σκουλούδη είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται ένα βιβλίο περιπέτειας, μιας και έχει άφθαστο ρεαλισμό, πολλά χρώματα, συναρπαστικές λεπτομέρειες και ζωντανεύει την ιστορία ακριβώς όπως πρέπει. Οι εκφράσεις και οι φυσιογνωμίες των παιδιών ποικίλλουν, το δάσος έχει πάρα πολλά στοιχεία που μπορούν να ζωντανέψουν μια εικονογράφηση ενώ οι κακοί της υπόθεσης και οι φοβίες των μικρών ηρώων αναπαριστώνται όπως πρέπει, δημιουργώντας ένα γοητευτικά φοβιστικό περιβάλλον.

Η συγγραφέας αγαπάει πολύ τα παιδιά κι έχει ετοιμάσει ένα βιβλίο απόλυτα ταιριαστό και διδακτικό, χωρίς όμως να γίνεται κουραστικό ή δασκαλίστικο. Περιπέτεια και χιούμορ, αγωνία και γέλιο, οικολογικά μηνύματα και στοιχεία ψυχολογίας είναι όλα αρμονικά εντεταγμένα σ’ ένα καλογραμμένο κείμενο γεμάτο εκπλήξεις και αναπάντεχα γεγονότα, ένα βιβλίο αφιερωμένο στα ίδια τα παιδιά, την ελπίδα του κόσμου μας: «Τελικά φαίνεται πως υπάρχουν κακοί δράκοι, πανούργες μάγισσες, απαίσιοι μάγοι και γίγαντες τόσοι δα… Μα τα παιδιά πάντα θα τους νικούν γιατί βαστούν στα χέρια ξύλινα σπαθιά, αμπούλες βρόμας και φακούς με ακτίνες που σκίζουν το σκοτάδι. Κρατούν τη φαντασία και τα όνειρά τους φωτεινά και δεν τα φοβερίζει τίποτα, γιατί βλέπουν τον κόσμο μέσα από πολύχρωμα γυαλιά» (σελ. 61-62). Το μυθιστόρημα πήρε το Β΄ βραβείο της Ένωσης Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδος το 2018.